خبرگزاری علم و فناوری

ساخت هواپیمای بدون سرنشین در دانشگاه سیستان ‌و بلوچستان

امیر گلستانه مخترع جوان زاهدانی در زمینه اختراع و ساخت هواپیمای بدون سرنشین با خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری گفت و گو کرد.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از سیستان و بلوچستان، تاثیر حضور جوانان خلاق بر نوآوری و خلاقیت در عرصه فضایی کشور قابل کتمان نیست و با عدم وجود فضای مناسب کاری برای فارغ التحصیلان این رشته، بسیاری از استعدادها از بین می رود. باید نحوه بکارگیری این افراد پس از فارغ التحصیلی را مشخص کرد و اگر چنین فضایی در کشور وجود ندارد، نگاه به سمت وزارت علوم برود که چرا در چنین رشته هایی، پذیرش دارد و چندین سال از عمر جوانان این مرز و بوم را در تحصیل این رشته به فنا می دهد. 


امیر گلستانه داور بین المللی سازمان ملل و مدیر شرکت دانش بنیان فراز صنعت زاهدان از مخترعین سیستان و بلوچستان که در حوزه ساخت هواپیمای بدون سرنشین مقام نخست مسابقات هوا فضا در کشور کره جنوبی را کسب کرد. وی ثبت اختراع ساخت هواپیمای بدون سرنشین با تکنیک‌های مصالح جدید و همچنین معرفی تکنیک سبک‌سازی پرنده به وسیله گاز هلیم را در رزومه خود دارد. 


گلستانه در مصاحبه با خبرگزاری علم و فناوری بیان داشت: ابتدا باید در مورد صنعت هوافضای غیرنظامی توضیح دهم، یک صنعت هایتک که به روزترین محصولات صنعتی مانند پیشرفته ترین آلیاژها و متریالها و تکنولوژیهای برق و مخابرات در این صنعت هوافضا استفاده می شود و لازم است بیان کنم که استاندارد ها در صنعت هوافضای تجاری چندیدن برابر سنگین تر از حوزه نظامی است.
هوافضای ایران دو شاخه نظامی و غیرنظامی دارد. شاخه غیرنظامی که مسافربری و تفریحی و عملاً وارداتی است و شاخه نظامی که سه بخش فعالیت دارد، شامل بخش موشکهای دفاعی، بخش پرنده های جنگنده و بخش پهبادهای بدون سرنشین که در هر سه مورد بچه های صنعت هوافضای ایران کار را دست گرفتند و کار تا حد رضایت بخشی بومی پیش می رود، مخصوصاً در حوزه موشکهای دفاعی. 


در بحث موشکی ایران به سرعت 12 ماخ رسیده که عدد بسیار خوبی است در مقابل آمریکا و روسیه که به عدد مشابه رسیدند. در صورتی که دیگر کشور های پیشرفته دنیا به این عدد نرسیدند و بسیاری از دیفندرهای دنیا نمی توانند جلوی تهاجم این نسل از موشک ها را بگیرند و در آمار جهانی هم رتبه خوبی در بحث هوافضا داریم. 
بدلیل اینکه در حال حاضر ارشد هوافضا گرایش سازه می خوانم در جریان قرار می گیریم که وقتی از یک پرنده ای رونمایی می شود، حدوداً چند درصدش کارش حاصل دست متخصصین ایرانی است، چند درصد مهندسی معکوس و چند درصد از خارج وارد شده است. 
در صنایع غیر نظامی هوافضا مثل بحث هواپیماهای مسافربری تراکنشهای مالی بالایی دارند، مثل شرکت بوئینگ نزدیک به 100 میلیارد دلار در سال گذشته بود که حدود یک دهم آن در حوزه نظامی بوده است. 


جوانهایی که نمی خواهند در صنایع هوافضای نظامی کار کنند در ایران جایی برای کار ندارند، مگر خیلی محدود در صنایع خودروسازی، یا هلیکوپترسازی می توانند مشغول شوند و بحث تعمیرات و نگهداری کاملاً از بحث هوافضا متفاوت است.
صنعت فضایی، پشتوانه اش صنایع موشکی است. پایه صنعت فضایی ماهواره است و هدف رساندن ماهواره به یک نقطه است که ماهواره باید با یک وسیله ای حمل شود و خود را به مدار زمین برساند و بعد از رسیدن به آن نقطه مسیرش را اصلاح کند. در کل در ایران این حوزه قوی کار می شود و از ویژگیهای کشورهایی مثل ایران این است که به دلیل تحریمها و ارتباط نداشتن با ابرقدرتها، خودمان باید به این صنایع دست یابیم.


 برگردیم به حوزه ساخت هواپیمای مسافر بری یکی از اساتید شاخه دینامیک پرواز دانشگاه صنعتی شریف جمله معروفی دارند و می گوید«ساختن یک هواپیما مثل درست کردند یک دیگ آش است در یک محله، که هر کدام از همسایه ها بخشی از مواد اولیه آن را تهیه می کنند تا آش پخته شود و در نهایت به هر خانه ای مقداری از محصول نهایی میرسد. » 
بعد از توافق برجام روسیه به ایران نتوانست هواپیما بفروشد. چون سوپرجتهای سوخو بیش از ده درصد قطعاتش آمریکایی است که نیاز به مجوز وزارت خزانه داری ایالات متحده بود. از طرف دیگر بر کسی پوشیده نیست که روسها پیشرو این صنعت در دنیا بودند و این موضوع به ما یادآوری می کند که این صنایع محصول ارتباط فناورانه چند کشور است و به عبارت دیگرفرایندهای جمعی منجر به خلق فناوری های کاربردی می شود.

از نزدیک با بسیاری از بچه هایی که هوافضا می خوانند در ارتباط هستم. در ایران عدد امیدوار کننده ای نداریم که بچه ها در این حوزه فعالیت می کنند، چون جایی برای هوافضای غیرنظامی در ایران نیست. شرکت دانش بنیان بنده در حوزه خیلی محدودی در هواپیماهای تفریحی رادیوکنترلی فعالیت دارد و اگر بحث صادرات نباشد فروش ما اصلاً بصرفه نیست. بخصوص با وضعیت اقتصادی کنونی و واردات قطعات با قیمتهای غیر منطقی. بنابراین پیشبرد صنعت هوایی غیرنظامی در ایران بسیار پیچیده است و البته در تمام دنیا هم کار آسانی نبوده. ﺗﻌﺎوﻧﯽ ﻓﺮاﺯ ﺻﻨﻌﺖ ﭘﺲ ﺍز ﺑرﺭﺳﯽ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺑﺎزار هواپیمای ﻣﺪل دﺭ داﺧﻞ و ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺸﻮﺭ اﻗﺪﺍم ﺑﮫ ﻁﺮﺍﺣﯽ ﻭ آﺯﻣﺎﯾﺶ ﻧﻤﻮﻧﮫﻫﺎی ﺗﻔﺮﻳﺤﯽ، ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺑﺪوﻥ ﺳﺮﻧﺸین ﻣﺪﻝ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﭘﺲ اﺯ اﺧﺘﺮاﻉ ﭘﻮﺳﺘﻪ ﭘﻠﯽ ﮐﺮﺑﻨﺎﺕ ﺷﺒﮑﮫﺍی دﺭ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﺎل ﻣﻮﻓﻖ ﺑﮫ ﺳﺎﺧﺖ ﻧﻤﻮﻧﮫ هاﻳﯽ ﺑﺎ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﺑﮫ ﻟﺤﺎﻅ ﻗﻴﻤﺖ ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﮫﻫﺎی وارﺩاﺗﯽ ﻣﻮﺟﻮد دﺭ ﺑﺎزاﺭ ﺷﺪه ﺍﺳﺖ. اﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﮫ ﻫﺎ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺑﮫ ﺻﻮرﺕ ﺳﻔﺎرﺷﯽ دﺭ ﺑﺎزاﺭ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺮﺿﮫ می باﺷﺪ.


شرایط در کشور ما مناسب برای شغل و کارآفرینی نیست، چون ثبات بازار نداریم و مهمترین ویژگیهایی که کشورهای دیگر در کارآفرینی قوی وارد شدند تعامل مناسب اقتصادی و همچنین ثبات بازارشان است و اگر کشوری نتواند به صنعتگران خود این اعتماد را بدهد که در طول 10 سال آینده ثبات بازار داخلی دارد، آن کشور عملاً صنعت درستی نخواهد داشت. بخصوص صنعت هوافضا که صنعت پر ریسک تری است و بیزنس پلنهای پیچیده تری دارد و از طرفی روابط کشورها را در خصوص محصولات هوافضا نباید کتمان کرد.
جوانهای ما در این رشته با توجه به اینکه استعداد بالایی دارند یک بخشی از کشور خارج، یک بخشی جذب سیستمهای نظامی و بخشی دیگر در حوزه های غیرمرتبط وارد می شوند. 


فعلا نیاز هوافضای ما در داخل بحث نظامی است کما اینکه اگر سطح محصولات نظامی ما به نقطه ای برسد که به صادرات برسیم، بسیار کمک کننده خواهد بود و درآمد خوبی خواهیم داشت. برای مثال اسرائیل پایه گذار صنعت پهباد دنیا هست و درآمدش از این صنعت چند برابر صنعت نفت ما در بهترین دورانش است. در نتیجه باز هم نیازمند ارتباطات سیاسی قوی بین کشورهایی هستیم که به بتوانیم آنها خدمات و کالا بفروشیم.

انتهای پیام/ 

زمان انتشار: شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۰۶:۱۰:۰۰

شناسه خبر: 77676

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
نظرات ارسال شده :
تعداد نظرات : ۱ نظر
محمد سخنگو
۰ مخالف          ۰ موافق
پنج شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۷:۵۷

بسیار عالی و مطلب خوبی

اشتراک گذاری مطالب