اعتیاد به بازی‌های رایانه ای به عنوان بیماری روانی خبرگزاری علم و فناوری - اعتیاد به بازی‌های رایانه ای به عنوان بیماری روانی شناخته شد/ مهمترین مشکلات و آسیب های بازی های رایانه ای چیست ؟
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد؛

اعتیاد به بازی‌های رایانه ای به عنوان بیماری روانی شناخته شد/ مهمترین مشکلات و آسیب های بازی های رایانه ای چیست ؟

اعتیاد به گیم رسما در «سازمان بهداشت جهانی» به عنوان اختلال روانی به رسمیت شناخته شد. طبق تعریف جدید در سازمان جهانی بهداشت درباره گیم شبیه تعریفی است که برای اعتیاد به قماربازی لحاظ شده است.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از همدان – بعد از اختراع کامپیوتر ها و رواج یافتن استفاده از این وسایل در بین مردم جهان، به تدریج کمپانی های مختلف شروع به ساخت نرم افزارهای متنوع  برای استفاده کاربران این وسایل نمودند. کمپانی های سازنده بازی های ویدئویی نیز با توجه به گستردگی و استقبال مردم و همچنین مزایای کامپیوترها در مقایسه با کنسول های قدیمی بازی همچون سگا و میکرو ، اقدام به تولید بازی های رایانه ای نمودند . از سال ۱۹۸۳ خصوصاً در اروپا استفاده از این نوع بازی ها رواج گسترده یافت. از سال 2000 میلادی نیز با توجه به پیشرفت های شگرف در زمینه قطعات کامپیوتری به ویژه کارت های گرافیکی و همچنین ساخت کامپیوترهای مخصوص بازی، باعث به وجود آمدن بازی های مهیج گردید و با عرضه گوشی های هوشمند دامنه این بازی ها از رایانه ها به گوشی های هوشمند کشیده شد و با توجه به قابل حمل بود گوشی های هوشمند و به دلیل جذابیت بصری و تعاملی که شخص با آن پیدا می ‌کرد، مورد استقبال همه‌ ی سنین قرار گرفت. این استقبال همان‌طور که در سنین مختلف متفاوت است، در میزان پرداختن به این رسانه‌ ی جدید هم متفاوت است. معمولاً خردسالان و افرادی که دارای سنین پایینی هستند به دلیل نظارت والدینشان  به صورت محدود از این بازی ها استفاده می کنند امّا این نظارت روی نوجوانان و جوانان به دلیل بلوغ فکری، معمولاً کمتر صورت می‌ گیرد و آماج بازی ‌های ویدئویی هم به سمت این سنین است ، سنینی که بیشتر وقت خود را در این بازی ها به بطالت می گذرانند و ساعت‌ ها بدون تحرک مناسب مقابل صفحه نمایشگر قرار می گیرند و از دنیای واقعیات به عالم تخیلات منتقل می شوند و باعث به وجود آمدن آسیب های جبران ناپذیری در این افراد می گردد.

کدام دسته از بازی ها دارای طرفدار بیشتری در جهان هستند ؟

به طور کلی کارشناسان،  بازی‌ های ویدئویی را به دوسته « Hardcore » که به بازی های رقابتی چند نفره معروف است و بازی های « casual » یا بازی های تک نفره که معمولا برای اوقات فراغت و به صورت تفنّنی انجام می‌گیرد تقسیم می‌  کنند. بازی‌های چند نفره (MultiPlayer) معمولاً به دلیل کنش چند یا چندین نفر به دور از قانونی یا خط داستانی خاصی برای بازی، در بین مردم جهان از محبوبیت و طرفداران بیشتری نسبت به بازی های تک نفره برخودار هستند، بازی های همچون Clash نیز جزء این بازی ها محسوب می شود که متأسفانه در کشورمان نیز مخاطبین زیادی از رده های مختلف سنی به خود درگیر کرده است.

آیا استفاده از بازی مجازی می تواند باعث اعتیاد افراد شود؟

تعریف اعتیاد ، در طی دهه‌ های اخیر دستخوش تغییرات گسترده ای شده است. در گذشته تعریف اعتیاد صرفاً به وابستگی به مواد مخدر شیمیایی و مواد مخدر محدود بود. اما امروزه در اکثر منابع تعریف اعتیاد به شکلی است که همه انواع اعتیاد را به خوبی پوشش می‌دهد؛ اگر بخواهیم بخش مشترک این تعاریف را مرور کنیم و به تعریف ساده اعتیاد برسیم شاید تعریف زیر مناسب باشد:

هر نوع درگیر شدن و وابستگی به یک محرک که با وجود اثرات نامطلوبش برای ذهن ما خوشایند بوده و هر بار تجربه آن محرک، رغبت درونی ما را به تکرار آن تجربه بیشتر کند و به عبارت دیگر باعث وابستگی فرد موردنظر گردد، وابستگی که از طرفی باعث تسکین و آرامش موقت و گاهی تحریک و نشاط گذرا برای فرد می‌گردد و از طرف دیگر بعد از اتمام این اثرات سبب جستجوی فرد برای یافتن مجدد ماده و وابستگی مداوم به آن می‌شود را اعتیاد می نامند.

اگر بگوییم دقیقاً همین حالت برای فرد در زمان انجام بازی ‌ها اتفاق می ‌افتد، دروغ نگفته‌ ایم چرا که بسیاری از افراد که به صورت پیوسته در حال بازی کردن به ویژه بازی های گروهی هستند بدون آنکه خودشان بدانند ساعت های از وقت شان را در دنیای بازی می گذرانند و در زمانی که در حال استراحت نیز می باشند دائماً فکرشان مشغول به محیط بازی می باشد.

اعتیاد به بازی های رایانه ای به طور رسمی بیماری معرفی شد

اعتیاد به گیم رسما در «سازمان بهداشت جهانی» به عنوان اختلال روانی به رسمیت شناخته شد. طبق تعریف جدید در سازمان جهانی بهداشت درباره گیم شبیه تعریفی است که برای اعتیاد به قماربازی لحاظ شده است. بر پایه این تعریف، انجام دائمی و مکرر بازی‌های دیجیتال یا بازی‌های ویدئویی چه آفلاین و چه آنلاین، به عنوان اختلال رفتاری شناخته می‌شود. بر این اساس کسی که از این اختلال رنج می‌برد، قادر به کنترل خود نبوده و قادر به ترک بازی و یا مدیریت زمان برای بازی کردن نیست.

علائم هشداردهنده ی وابستگی به بازی های کامپیوتری چیست؟

اگر فرزندتان (یا حتی خودتان) زیاد با کامپیوتر بازی می کنند و برخی یا همه ی علائم زیر در او دیده می شود، بدانید که مشکل از حد قابل کنترل گذشته و باید به فکر مداخله ی جدی در کنترل وابستگی به بازی باشید:

1. صرف وقت زیاد (بیش از 3 ساعت در روز) و یا این که هر بار نسبت به دفعه ی قبل وقت بیشتری بر سر این بازیها بگذارد.

2. احساس هیجان و سرخوشی زیاد در حین انجام بازی کامپیوتری، و احساس بی قراری یا تحریک پذیری و یا افسردگی، زمانی که مشغول بازی نیست، به طوری که دوباره به سمت بازی برود.

3. ناتوانی در دست کشیدن از بازی (به طوری که هر بار دیگران باید وارد عمل شوند).

4. رها کردن فعالیت های ورزشی و اجتماعی به خاطر انجام بازی.

5. فراموش کردن وظایف تحصیلی یا فعالیت های شغلی.

6. اختلالات خواب ناشی از بازی (بیدار ماندن برای بازی که باعث به هم خوردن زمان خواب و بیداری شود).

7. دروغ گفتن به دیگران درباره ی زمانِ صرف شده برای بازی.

8. بروز خستگی و پرخونی چشم، سردرد، درد ناحیه ی مچ و ساعد، کمر درد.

9. فراموش کردن بهداشت شخصی و یا وعده های غذایی.

آسیب های اعتیاد به بازی های مجازی و رایانه ای چیست ؟

کارشناسان اجتماعی بر این باورند که زیانها و مضرات سونامی اعتیاد به بازیهای رایانه ای کمتر از اعتیاد به مصرف مواد مخدر نیست و سیستم عصبی مغز را به مرور زمان مختل می کند. متاسفانه استفاده از بازی های رایانه ای و مجازی علاوه بر تأثیرات جسمی دارای تأثیرات روحی و اجتماعی می باشد که بیش از هر چیز کودکان و خصوصاً نوجوانان را تهدید می‌کند. در ادامه به معرفی تعدادی از این آسیب ها می پردازیم:

1- افزایش پرخاشگری

مهم ترین ویژگی بازی های رایانه ای، حالت جنگی بیش تر آن هاست و این که فرد باید برای رسیدن به مرحله بعدی بازی، با نیروهای به اصطلاح دشمن بجنگند. استمرار چنین بازی هایی، نوجوان را پرخاش گر و ستیزه جو می سازد و تلاش می کند خواست هایش را با زور و تهاجم به دست آورد.

2- افت تحصیلی

شاید بتوان گفت هر چیزی که ذهن دانش آموزان را درگیر و از مسیر آموزش منحرف کند، یکی از عوامل افت تحصیلی است. با خصوصیت ‌هایی که برای بازی ‌های رایانه‌ای نام بردیم بدون شک آن‌ها از عوامل مؤثر در افت تحصیلی محسوب می‌شوند. چرا که وقت زیادی از دانش آموز را اشغال می‌کنند و فکر و ذهن او را درگیر مسائل غیرآموزشی می‌کنند.

3- متزلزل شدن روابط خانواده

پیشرفت تکنولوژی سبب دور شدن اعضای خانواده از یکدیگر می‌شود. به‌طوری‌که هر یک از افرادخانواده به خاطر مشغول بودن به تماشای تلویزیون یا درگیر بودن با رایانه و اینترنت و بازی‌های رایانه‌ای، کمتر وقت می‌کنند با یکدیگر بنشینند و صحبت کنند. این خود باعث سرد شدن روابط بین والدین و فرزندان شده‌است، به گونه‌ای که آنان کمتر حوصله یکدیگر را دارند و عاطفه و علاقه در خانواده بسیار کم می‌شود.

4- منزوی شدن کودکان و نوجوانان

وقتی کودکان به انجام بازی‌های رایانه‌ای مشغول می‌شوند گذشت زمان را به هیچ وجه احساس نمی‌کنند و وقتی به خود می‌آیند که ساعت‌های زیادی از وقتشان صرف این بازی‌ها شده‌است. تحقیقات نشان می‌دهد کودکانی که دائماً از بازی ویدئویی استفاده می‌کنند درونگرا می‌شوند و در جامعه، منزوی و در برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران ناتوان می‌گردند.

5- مشکلات بینایی

چون کودکان در هنگام بازی مدام به صفحه کامپیوتر خود خیره می‌شوند چشمانشان از نظر بینایی دچار عوارض می‌شود. به اعتقاد پزشکان، کودکانی که به مدت طولانی از رایانه استفاده می‌کنند در معرض خطر نزدیک بینی قرار می‌گیرند.

6- مشکلات اسکلتی

مشکلات نواحی مچ، گردن و پشت، کودکانی را که به مدت طولانی از کامپیوتر استفاده می‌کنند، تهدید می‌کند؛ زیرا فرد در یک وضعیت ثابت ساعت‌ها می‌نشیند و در نتیجه ستون فقرات و استخوان بندی او دچار مشکل می‌شود. همچنین احساس سوزش و سفت شدن گردن، کتف‌ها و مچ دست از دیگر عوارض کار نسبتاً ثابت و طولانی مدت با رایانه‌است.

چگونه می توان آسیب های استفاده از بازی های رایانه ای و مجازی را به حداقل برسانیم؟

قطعا تربیت صحیح فرزندان از دوران کودکی می تواند نقش به سزایی در تشکیل شخصیت وی داشته باشد. والدین در تربیت فرزندان نقش کلیدی دارند که با آموزش های لازم می توانند باعث شکوفایی استعدادهای فرزندان شوند. استفاده از بازی های رایانه ای و مجازی هم بنابر تأیید کارشناسان اگر متناسب با سن او باشد باعث افزایش هوش وی می گردد در ادامه به معرفی راهکارهایی مناسب برای استفاده کودکان و نوجوانان می پردازیم:

1- توجه به رده بندی بازی ها برای مصرف کنندگان:

طبق استانداردهای بین المللی برای هر بازی، رده سنی مشخص شده است که این رده بندی ها با حروف (RP.ESRB. EG , AO , T , E , M) مشخص می شوند. مثلاً حرف AO نشانه ای این است که اطفال مطلقاً اجازه ی چنین بازی ای را ندارند و بازی مربوطه دارای درجات زیادی از خشونت و کشتار و یا صحنه های جنسی و یا الفاظ ناشایست و رکیک است.

2- ارزیابی بازی توسط والدین:

والدین می توانند قبل از استفاده ی فرزندانشان از بازی مورد نظر حتما محتویات بازی را ارزیابی و مشاهده نمایند و ببینید با سن فرزندان، نگرش تربیتی، روحیات او و فرهنگ جامعه فاصله و مغایرت زیاد نداشته باشد و سعی شود از تهیه ی بازی هایی با مضمون قتل و خون ریزی پرهیز کنید.

3- تعیین زمان بازی:

 زمان بازی را دقیقاً مشخص کنید (از ساعت....تا....)/ زمان بازی بیشتر از یک ساعت در روز نباشد.

4- قرار دادن وسایل بازی در مکان های عمومی:

ترجیحاً در اتاق فرزندان تان کامپیوتر و بازی ویدیویی نگذارید. کامپیوتر و بازی ویدیویی در جایی قرار گیرد که قابل نظارت باشد.

5- صحبت با فرزندان و قانع کردن آن ها در مورد نامناسب بودن بازی:

درباره ی محتوای بازی ها با فرزندتان صحبت کنید و دلیل عدم موافقت خود را با فلان بازی به او توضیح دهید، چرا که در محیط های خارج از خانه محل های حرفه ای برای بازی فرزندان مشغول به فعالیت هستند که در صورت مخالفت والدین ممکن فرزندان در این محل ها مشغول به بازی مورد نظر خود گردند.

اتنهای پیام /

خبرنگار: سجاد عبدلی

 

 

 

 

زمان انتشار: پنج شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۷:۰۰:۰۰

شناسه خبر: 78066

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب