ایران همپای کشورهای فعال در حوزه ایمپلنت مغزی خبرگزاری علم و فناوری - ایران همپای کشورهای فعال در حوزه ایمپلنت مغزی
براساس آمارهای جهانی مطرح شد؛

ایران همپای کشورهای فعال در حوزه ایمپلنت مغزی

سیستم «ایمپلنت مغزی» یکی از حوزه‌های برتر دانش است و کشورمان براساس آمارهای جهانی در ردیف کشورهای فعال در این حوزه جای گرفته است.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری استان سمنان؛ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی معاونت علمی در بخش فناوری‌های شناختی نگاه ویژه‌ای به توسعه هر گونه سیستم، ابزار و تجهیزاتی که بتواند با مسئله شناخت ارتباط برقرار کند دارد ایمپلنت مغزی هم به عنوان یکی از روش‌های موثر در مرز دانش مورد توجه ستاد است.

میکروچیپ مغز Brain implant یا رابط مغز-رایانه (BCI) که به نام هاي مختلفی مانند Mind Machine Interface ، Brain Computer Interface ،Brain Machine Interface سیستم هایی هستند که بدون استفاده از عضلات و اندام ها و فقط با استفاده از ثبت فعالیت هاي مغزي با رایانه ها ارتباط برقرار می کنند. پلی گراند

انواع میکروچیپ

  • تهاجمی: مستقیماً داخل مغز کاشته میشوند
  • نیمه تهاجمی: در استخوان جمجمه مانند سیسنوسهای پیشانی که از طریق حفره بینی کاشته میشوند و در ماده خاکستری قرارنمیگیرند.
  • غیرتهاجمی: در این حالت، نشانگرهای عصبی از بیرون جمجمه دریافت می شوند.

برخی از میکروچیپ های مغزی برای کنترل ذهن فرد بکارد می‌رود و فرد قربانی متحمل دردها و رنج‌های بسیاری می‌شود. برخی از میکروچیپ مغز، ایمپلنت و تجهیزات تکنولوژیکی هستند که مستقیماً درمغز فرد قربانی یا حفره بینی کاشته می‌شود.چنین ایمپلنت‌هایی یک پیوند تعاملی بین مغز انسان و ابر رایانه‌ها ایجاد می‌کنند. هدف میکروچیپ‌ها نفوذ در افکار و رفتار افراد قربانی بدون آگاهی آن‌ها و بر خلاف اراده آزاد آنهاست. فرد قربانی می‌تواند از طریق ماهواره‌ها یا شبکه‌های مخابراتی در هر نقطه از جهان نظارت و کنترل شود. عملکرد مغز را می‌توان از طریق تغییر فرکانس تغییر داد. میکروچیپ‌ها از سیلیکون تولید می‌شوند و پس از کاشته شدن، کشف آن‌ها بدون تجهیزات تخصصی و پرسنل آموزش دیده تقریباً غیرممکن است. برخی از فیلم‌های سینمایی محبوبی مانند Brainstorm, RoboCop, Johnny Mnemonic، کاندیدای منچوری و Hardwired یک ایمپلنت میکروچیپ مغزی به نمایش می‌گذارند.

تاریخچه ی مختصری از ایمپلنت مغز

در سال ۱۹۴۸ میلادی «نوربرت واینر» کتابی تحت عنوان «سایبرنتیک» منتشر کرد و در آن ارتباط عصبی و تئوری کنترل که قبلاً در آن زمان در حلقه‌های کوچکی مورد استفاده بودند تشریح کرد. «یونجی ماسودا»، پدر جامعه اطلاعات در سال ۱۹۸۰ میلادی نگرانی اش را این گونه بیان کرد که آزادی ما به سبک اورول گونه ای به وسیله تکنولوژی سایبرنتیک که کاملاً برای اغلب مردم ناشناخته است، تهدید می‌شود. این تکنولوژی مغزهای مردم را از طریق میکروچیپ‌های کاشته شده [ایمپلنت شده] در مغزشان به ماهواره‌های کنترل شده به وسیله سوپر رایانه‌های مستقر در مراکزی در زمین مرتبط می‌کند.

نخستین ایمپلنت‌های مغزی در سال ۱۹۷۴ میلادی در ایالت «اوهایو» در آمریکا و همچنین در استکهلم پایتخت سوئد از طریق جراحی کار گذاشته شدند.الکترودهای مغزی در جمجمه کودکان بدون اطلاع والدینشان در سال ۱۹۴۶ میلادی نصب شدند. در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی در طول پژوهش دربارهٔ اصلاح رفتار و عملکرد مغز و بدن، ایمپلنت‌های الکتریکی داخل مغز حیوانات و انسان‌ها به ویژه در آمریکا کار گذاشته می‌شدند. روش‌های کنترل ذهن در تلاش‌هایی برای تغییر رفتار و طرز تلقی (ذهنیت) انسان استفاده شد. تحت تأثیر قرار دادن و تغییر دادن عملکرد مغز یک هدف مهم نیروهای نظامی و سرویس‌های اطلاعاتی شد.

------------------------------------------------------------------------------

ایمپلنت مغزی در ایران

این حوزه همواره مورد توجه ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری قرار دارد. یکی از اهداف ستاد علوم شناختی تشویق محققان برای فعالیت در حوزه‌های پژوهشی ایمپلنت مغزی است. برای تحقق این هدف، کمیته علمی متشکل از اساتید مجرب و فعال در این حوزه تشکیل شده است.

محمد حسین مقامی مسئول این کمیته در ستاد گفت: در حال حاضر اجرای ۱۵ طرح پژوهشی درحوزه ایمپلنت مغزی به طور مستقیم تحت نظارت کارگروه ایمپلنت مغزی قرار دارد که ۱۰ عنوان از این طرح‌ها به صورت یک پروژه چند مرحله‌ای تعریف شده است.

به گفته وی، این طرح‌های تحقیقاتی توسط پژوهشگرانی از دانشگاه‌های مختلف کشور از جمله صنعتی شریف، صنعتی امیرکبیر، صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، علم و صنعت ایران، فردوسی مشهد، تربیت مدرس و صنعتی سهند تبریز درحال اجرا است که بیش از ۵۰  متخصص به طور مستقیم، شامل ۱۷ عضوهیات علمی، در این پروژه‌ها به فعالیت مشغول هستند.

مقامی ادامه داد: ستاد در راستای سیاست‌های راهبردی خود تلاش می‌کند با اجرای برنامه‌های گسترده حمایتی، محققان و متخصصان فعال در بخش‌های مهندسی و پزشکی را به فعالیت در زمینه‌های طراحی، ساخت و استفاده از ریز سیستم‌های قابل کاشت در بدن به منظور تحریک سلول‌های مغزی و همچنین ثبت سیگنال‌های عصبی تشویق و ترغیب شوند.

عضو هیات علمی دانشگاه شهید رجایی همچنین گفت: ریزسیستم‌های ثبت فعالیت‌های سیگنال عصبی، امکان کنترل یا حرکت اشاره‌گر بر روی صفحه نمایش را به طور مستقیم توسط فکر انسان فراهم کرده است و همچنین ریزسیستم‌های قابل کاشت در بدن می‌توانند علائم حیاتی بدن انسان مانند فشار خون، فشار داخل چشم و جمجمه را اندازه ­گیری کرده و برای مطالعه یا مراقبت از بیمار به خارج از بدن وی ارسال کنند.

به گفته وی، امروزه تحریک عصبی برای درمان ناشنوایی، تحریک عمقی مغز برای درمان بیماری پارکینسون، تنظیم ضربان قلب، بازگرداندن حس بینایی به نابینایان ودرنهایت درمان معلولیت ومدیریت درد، با استفاده از ریزسیستم‌های قابل کاشت در بدن امکان‌پذیراست.

مقامی با اشاره به نقش ریز سیستم‌های قابل کاشت در بدن برای درمان بسیاری از اختلالات و ناتوانی های حرکتی، ابراز امیدواری کرد باتوسعه فناوری‌های شناختی، گام‌های اساسی برای درمان اختلالات عصبی و ناتوانی‌های حرکتی در کشور برداشته شده و نیاز جامعه به برخورداری ازپیشرفت‌های علمی هرچه بیشتر فراهم شود.

انتهای متن/ص

زمان انتشار: شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۰۸:۱۰:۰۰

شناسه خبر: 84050

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
نظرات ارسال شده :
تعداد نظرات : ۱ نظر
رسول پولاب
۰ مخالف          ۰ موافق
پنج شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۸ - ۰۸:۰۷:۵۴

سلام من نزدیک به ١ سال هست که با همین میکرو چیپ ها مورد آذر و اذیت قرار گرفتم و دنبال جلو گیری میگردم اگر لطف کنید راه حال رو به من بدید ممنون میشم

اشتراک گذاری مطالب