خبرگزاری علم و فناوری

کوهنوردی و سلامت جسم و روان

کوهنوردی و صخره نوردی به عنوان یکی از محبوب ترین و در عین حال ارزان ترین و در دسترس ترین ورزش های مهیج مورد توجه جوانان قرار گرفته اند که اگر مهارت های لازم را کسب کنند، سلامت بدن و عضلات خود را تضمین کرده اند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از اردبیل؛ کوهنوردی و صخره نوردی از جمله تفریحات جذابی هستند که امروزه به عنوان یکی از محبوب ترین و در عین حال ارزان ترین و در دسترس ترین ورزش های مهیج مورد توجه جوانان قرار گرفته اند که اگر مهارت های لازم را کسب کنند، سلامت بدن و عضلات خود را تضمین کرده اند.

کشور ایران با داشتن کوه های سر به فلک کشیده از استعدادهای خدادادی برای ورزش کوهنوردی برخوردار است.

کوهنوردی از گروههای عضلانی زیادی چه در قسمت فوقانی و چه در قسمت پایین بدن مانند عضلات کمر، شکم و پا و همچنین مفاصل، شانه ها و بازوها استفاده می کند. کوهنوردی منظم می تواند استقامت و همچنین قدرت عضلات را بهبود بخشد. علاوه بر این، رسیدن و کشش برای نگه داشتن، قابلیت استحکام و چابکی را بهبود می بخشد. بیرون رفتن و مسافرت در خارج از منزل، پیاده روی برای رسیدن به خاکی که مایلید به آن صعود کنید، همچنین یک تمرین هوازی خوب است.

کوهنوردی و به طور کلی ورزش در هوای آزاد مزایای و فواید زیادی بر سلامتی دارد که اکنون به چند مورد اشاره می شود:

  1. مویرگ های بدن 95% فعال می شوند
  2. از ابتلا به بیماری قند (دیابت) جلوگیری می کند
  3. در موقع فعالیت ورزشی و بخصوص در کوهنوردی ، کالری مورد نیاز بدن به 3 برابر افزایش پیدا می کند و بدن برای تامین کالری مورد نیاز خود به اجبار چربی های ذخیره شده را می سوزاند و به مصرف می رساند
  4. افزایش میزان خون در عضلات و قوی تر شدن آنها
  5. افزایش توان قلب برای پمپاژ خون با افزایش گردش خون
  6. باعث کاهش استرس و فشار های روحی و روانی می شود.

 

علاوه بر سلامت بدن، کوهنوردی فعالیت اجتماعی فرد را نیز بهبود می بخشد زیرا کوهنوردان لازم است تا اساس کوه نوردی را از سایر کوهنوردان بیاموزند و همچنین در مسیرهای دشوار کوهنوردی به همدیگر کمک کنند. این بدان معنی است که آنها روابط دوستانه را توسعه می دهند زیرا مجبورند برای حفظ زندگی خود به همدیگر اعتماد کنند. این فایده خوبی است که رابطه های بین شخصی و ارتباطات مناسب برقرار می شود.

آسیب های کوهنوردی

مانند هر ورزش دیگری کوهنوردی هم می تواند برای بسیاری مضر و موجب آسیب باشد.

ارتفاع زدگی

ارتفاع زدگی یکی از عوارض شایع کوهنوردی است که به دلیل کاهش میزان اکسیژن در خون اتفاق می افتد. کسانی که از کم خونی رنج می برند یا مبتلا به کم خونی داسی شکل هستند در هنگام صعود به ارتفاع زدگی دچار می شوند و بهتر است تا زمان درمان بیماری خود به کوهنوردی در مناطق با ارتفاع بالا پرهیز کنند و یا از کپسول اکسیژن استفاده کنند.

آسیب های پوستی و چشمی

در ارتفاعات اتمسفر رقیق تر از نواحی کم ارتفاع است و پرتو های مضرر نور خورشید تاثیر بیشتری بر بدن دارند. یکی از پرتو های خطرناک نور خورشید که یکی از دلایل سرطان پوست به شمار می آید، پرتو فرابنفش است که در ارتفاعات مقدار آن بیشتر می شود. توصیه می شود که برای صعود به قله های مرتفع از محصولات ضد آفتاب با درجه پوشانندگی بالا استفاده کنند و از عینک های آفنتابی که این پرتو را منعکس می کند استفاده کنند.

آسیب های مفصلی

یکی دیگر از آسیب های شایع کوهنوردی، آسیب های مفصلی به ویژه زانو است که در بین کوهنوردان به وفور مشاهده می شود. فشار وارد شده به زانو در هنگام ایستادن بسیار زیاد است این فشار با در نظر گرفتن حمل وسایل بیشتر هم می شود. بهتر است برای کاهش فشار از باتوم استفاده شود و در هنگام فرود از گام های کوتاه استفاده شود و طوری پیمایش انجام شود که کمترین فشار به زانو وارد شود. تقویت عضلات چهار سر هم می تواند به کاهش فشار وارده کمک زیادی کند.

صخره نوردی چیست؟

صخره نوردی یا سنگ‌نوردی نوعی ورزش و تفریح مهیج است که فرد با استفاده از طناب و ابزار مخصوص به بالا رفتن از صخره‌های طبیعی یا دیواره‌های سالنی می‌پردازد. صخره نوردی ورزشی سخت است که برای انجام آن نیاز به تمرین های زیادی دارید.

صخره نوردی باعث افزایش اعتماد به نفس، کمک به حل مشکلات روحی و باعث تقویت تمرکز ذهنی می شود.

مزایای صخره نوردی

دیسپرکسیا یا اختلال کنش پریشی و صخره نوردی

دیسپرکسیا یا اختلال کنش پریشی یک اختلال حرکتی است که فرد را در انجام کارهایی که نیاز به مهارت های حرکتی دارد دچار مشکل می کند. صخره نوردی کمک می کند تا فرد خود را وادار به انجام برخی حرکات کرده و کم کم مهارت های حرکتی خود را بهبود دهد. به عبارتی این دسته از بیماران گاهی برای تجزیه و تحلیل برخی حرکات مانند برداشتن قاشق یا حرکات پیچیده تر ماننده مسواک زدن دچار مشکل می شوند. صخره نوردی کمک می کند تا خود را ملزم به انجام حرکات کرده و به مرور این مهارت ها را تقویت کنند.

صخره نوردی و سلامت روان

شواهد نشان می دهد که هر نوع ورزشی می تواند تاثیرات عالی بر سلامت روان فرد بگذارد. “جیک مک مانوس” 41 ساله که تمام عمرش را دچار افسردگی بوده است معتقد است که سنگ نوردی او را از این بیماری تا حد زیادی نجات داده است. جیک می گوید: هنگامی که شما در حال صعود از یک صخره هستید، مجبورید کاملا روی صعود خود تمرکز کرده و دیگر افکار مزاحم را دور بریزید. به این ترتیب دیگر افکار آزار دهنده به سراغ شما نمی آیند و همچنین می توایند وقت خود را با احساسات مثبتی مانند حس موفقیت به خاطر صعود یک صخره پر کنید. کوهنوردی و سنگ نوردی به جیک کمک کرد تا دوستان جدیدی داشته و زندگی سالم همراه تفکرات مثبت را تجربه کند.

رفع ترس از ارتفاع با کمک صخره نوردی

صخره نوردی موجب رفع ترس از ارتفاع می شود. البته نیازی نیست این حس غریزی به طور کامل از بین برود اما می توان با قرار گرفتن در ارتفاعات بلند و تلاش برای صعود به قله این ترس ها را ریشه کن کرد. این کار باعث می شود تا فرد اعتماد به نفس بیشتری داشته و به توانایی های خود ایمان بیاورد.

آسیب های رایج در سنگ نوردی:

بر اساس پژوهش هایی که انجام شده است می دانیم که حدود 75 درصد همه کسانی که در سنگ نوردی فعالیت می کنند یک آسیب جدی را تجربه کرده یا تجربه خواهند کرد. که چهار قسمت بدن که بیش از همه در معرض آسیب دیدگی هستند ، انگشتان، آرنج، شانه و زانو ها هستند.

با اینکه بسیاری آسیب دیدن در سنگ نوردی را سقوط و برخورد با سنگ و … می‌دانند، آسیب‌های شایع در این ورزش به طور عمده در بالاتنه و دست ‌ها اتفاق می افتد و بیشتر به خاطر تمرین ‌ها و حرکت‌ های شدید، استمرار این حرکات و نداشتن استراحت روی می ‌دهند.

1-  تزلزل موضعی: به خاطر حرکت‌های شدید که بیشتر در بولدرینگ اتفاق می‌افتد. در این آسیب، مفاصل بزرگ به خصوص شانه دچار نوعی عدم استحکام و استقرار می‌شوند و در جای خود لغزش دارند.

2- پارگی‌های تاندون کتف: در اثر حرکت‌های شدید و به خصوص دینامیک، تاندون‌های اطراف شانه می‌توانند دچار کشیدگی، پارگی جزئی یا حتی پارگی کامل شوند.

3- آسیب‌های غلاف انگشت: پارگی جزئی یا کامل لیگامنت‌ های داخل انگشتان (اتصال دهنده‌ی مفاصل و تاندون‌ها) به ویژه در گرفتن گیره‌های ناخنی و انگشتی اتفاق می‌افتد و هنگامی که فرد گیره را به صورت Crimp کامل یا نیمه می‌گیرد احتمال وقوع آن زیاد خواهد بود.

4- آسیب‌های تاندون: قرار گرفتن پیوسته‌ی دست در معرض فشار کانستریک یا اکسنتریک (بازشونده و جمع شونده) می‌تواند منجر به کشیدگی و حتی جراحت تاندون‌های دست شود که طیف وسیعی را شامل می‌شوند. در سنگ نوردها، به خصوص تاندون‌های اطراف آرنج و ساعد آسیب می‌بینند که دو آسیب‌دیدگی شایع Tennis  Elbow  و Golf Elbow را شامل می‌شود.

5- سندروم عدم تحریک انگشت: این آسیب به طوری است که فرد توان حرکت دادن انگشتش را به طور مقطعی از دست می ‌دهد و گویی انگشت قفل شده است. با وجود اینکه این آسیب عموما دردناک نیست و گذراست،‌ اما می‌تواند دامنه حرکت شما را ولو به طور مقطعی محدود کند.

زمان انتشار: پنج شنبه ۵ دی ۱۳۹۸ - ۱۰:۵۴:۳۲

شناسه خبر: 84522

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب