عشق معلمی با درب پیکان خبرگزاری علم و فناوری - عشق معلمی با درب پیکان

عشق معلمی با درب پیکان

معلم مدرسه مقداد در روستای" آغچه کهل رجبانلو" در ۳۰کیلومتری شهرستان بستان آباد آذربایجان شرقی با برگزاری کلاس های درس در فضای آزاد و استفاده از درب خودروی پیکان خود به عنوان وایت برد تلاش می کند دانش آموزانش از درس و مدرسه عقب نمانند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری ازآذربایجان شرقی- با شیوع و انتشار ویروس کرونا در کشور همه مناسبت ها تحت الشعاع قرار گرفتند، هفته معلم نیز یکی از این مناسبت ها است که امسال متفاوت تر از همه سالها رقم خورد.معلمانی که در کنار مدافعان سلامت به شیوه های مختلف خبر ساز شدند.

معلمی که برای تدریس خانه به خانه دانش آموزانش می رود، معلم دیگری که از آموزش بر روی یخچال و سرامیک های آشپزخانه منزل خود به جای وایت برد دریغ نمی کند، یا معلم دیگری که برای دانش آموزانش تلویزیون  می خرد یا معلم دیگری که برای رسیدن به وضعیت تحصیلی دانش آموزان خود کیلومترها طی طریق می کند و همه اینها نشان می دهد مهربانی مرز نمی شناسد حتی در بحران کرونا.

حالا معلمان فداکار وقتی دیدند دانش آموزان آنها در مناطق محروم از این امکانات محرومند خودشان دست به کار شده و جهادکردند، این بار با معلمی از شهرستان بستان آباد استان آذربایجان شرقی همدل و همراه شده ایم، معلمی که در این سه ماه تعطیلی اجباری مدارس بر اثرشیوع ویروس کرونا دلتنگ مدرسه ،تدریس و دانش‌‌آموزان خود شده است، به طوری که هر روز از شنبه تا پنجشنبه به محل تدریسش می‌رود با قدم‌هایی که مشتاق‌تر از همیشه  است با کمترین امکانات 30 کیلومتر را به عشق دانش آموزان طی می کند تا آنها از قافله تحصیل عقب نمانند.  

خاطره معلم ها در یادها می ماند

روستائیان و دانش آموزان روستای " آغچه کهل رجبانلو" در ۳۰کیلومتری شهرستان بستان آباد این روزها شاهد ایثار معلمی از جنس مهربانی و صمیمیت هستند. معلمی که در این روزهای کرونایی نتوانست خود را راضی کند که نیازی به درس دادن و پیگیر درس خواندن دانش آموزان روستایی نیست. هر چقدر با خود دو دو تا چهارتا کرد که بی خیال شود دید نتوانست درس و مدرسه را تعطیل کند.

در شرایط معمولی که کلاس درس و مدرسه برپاست دانش آموزان روستایی با هزاران مشکل خود را به مدرسه می رسانند در این شرایط کرونایی که همه چیز تحت تاثیر کرونا قرارگرفته چگونه می توان بر مشکلات فائق آمد.

یک آقا معلم بود و یک ماشین پیکان و ۱۷ دانش آموزی که نمی توانستند در یک کلاس کوچک کنار هم بنشینند بنابراین آقا معلم فکری کرد و تصمیم گرفت کلاس درسش را در حیاط مدرسه و در فضای آزاد برگزار کند.

در فضای آزاد حیاط مدرسه مطالب باید در کجا نوشته می شد که دانش آموزان بتوانند ببینند، بنویسند و یادبگیرند، اینجا بود که آقا معلم قصه ما ماشین پیکانش را به کار گرفت و از درب ماشین پیکان به عنوان وایت برد کلاس درس استفاده کرد و به این ترتیب این مشکل نیز حل شد.

آقا معلم قصه ما دانش آموخته رشته علوم تربیتی از دانشگاه علامه امینی تبریز است. معلمی که خودش برخاسته از یک منطقه محروم است و همین موضوع باعث شده است تا جایی که در توان دارد اجازه ندهد رنج محرومیت توان درس خواندن را از دانش آموزان روستا بگیرد.

صحبت از " حسین جباری" است معلم دلسوز و مهربان روستای " آغچه کهل رجبانلو" در ۱۵کیلومتری تیکمه داش و ۳۰کیلومتری شهرستان بستان آباد.

حالا ۱۷دانش آموز روستایی این آقا معلم در کنار او مشق عشق می نویسند، عشق به آموختن، سواد ، دانایی و توانایی، عشق به سرزمین مادری، به وطن و به جایی که به آن تعلق دارند.

حالا 17 دانش اموز او عشق می کنند وقتی معلم دلسوز هر روز به عشق آنها ۳۰ کیلومتر می پیماید و به دل جاده می زند تا برای آموزش و تدریس خود را به دانش آموزانش برساند و علاوه بر خواندن و نوشتن درس زندگی بیاموزد.

حسین جباری معلم مقطع دبستان است که 17 دانش اموز دارد. او به دانش اموزان اول تا ششم ابتدایی تدریس می کند البته به جز مقطع چهارم و باید گفت پایه چهارم ابتدایی در این مدرسه روستا وجود ندارد.

با این معلم دلسوز و مهربان ساعتی همصحبت شدیم تا از تدریس در این شرایط سخت کرونایی بگوید و اینکه چگونه شد خودروی پیکان او به جای وایت برد مدرسه مشکل گشای کارش باشد.

وی صحبت هایش را از تعداد دانش آموزان  آغاز کرد و گفت: اکنون سومین سال تدریسم است.در مدرسه مقداد روستای« آغچه کهل رجبانلو» شهرستان تیکمه داش از توابع بستان آباد مشغول تدریس به 17 دانش آموز پایه اول تا ششم دبستان هستم. باید اشاره کنم در این مدرسه پایه چهارم وجود ندارد.

در پایه اول یک دختر و سه پسر دانش آموز،پایه دوم سه دختر، پاسه سوم  یک دختر و دو پسر،پایه پنجم دو دختر و سه پسر  و پایه ششم یک دختر و یک پسر دانش آموز من هستند.

مدرسه مقداد در طول سال دو شیفت کار می کرد و الان نیز این آقا معلم از هشت صبح تا پنج بعد از ظهر در دو شیفت به تدریس مشغول است. ظبق برنامه ریزی آقا معلم دانش آموزان پایه اول هر روز به کلاس می آیند چون دروس پایه اول، اصل مهم  اساسی است و باید خوب آموخته شود این جمله ای  است که حسین جباری گفته و تاکید می کند دانش آموزان کلاس اول هر روز به کلاس می آیند ولی بقیه دانش آموزان به صورت شیفت به شیفت و چرخشی می آیند.یک روز دانش آموزان پایه اول ، دوم و سوم می آید، وز بعد پنجم، ششم و اول می آیند به این ترتیب دانش آموزان پایه اول هر روز باید سر درس و مشق خود حاضری بزنند.

وی ادامه داد: 15 نفر از دانش آموزان از اهالی همین روستا هستند ولی دو نفر از آنها از روستای  سیف الدین از توابع شهرستان هشترود هستند.

این معلم فداکار با اشاره به برگزاری کلاس در طی سال اظهارداشت: در طول سال در یک مدرسه یک کلاسه تدریس می کردم ولی وقتی کرونا آمد و باعث تعطیلی مدارس شد ما نیز به ناچار درس و مدرسه را تعطیل کردیم، تعطیلات اسفند و فروردین ماه که تمام شد دیگر نتوانستم خودم را راضی کنم که بیشتر از این درس و مدرسه تعطیل شود بنابرانی به مدرسه آمده و به دانش اموزان اعلام کردم درس را شروع می کنیم و انها نیز استقبال کردند.

جباری ادامه داد: با توجه به اینکه باید نکات بهداشتی و دستورالعمل های صادرشده از سوی مقابله با کرونا را رعایت می کردیم بنابراین نمی توانستم کلاس را در یک محیط بسته تشکیل دهم و دانش آموزان کنار هم بنشینند به همین خاطر کلاس درس را به فضای آزاد  مقابل مدرسه منتقل کردم و از آن جایی که این دانش آموزان در این روستا به اینترنت و فضای مجازی و شبکه شاد و ...دسترسی ندارند بنابراین نمی توان با آن ابزارها به دانش اموزان درس داد تصمیم گرفتم کلاس ها با رعایت تمام شرایط به صورت حضوری برگزار کنم فقط در صورت بارش باران و اندکی برف موقتا به داخل کلاس می رویم.

بدون شک برگزاری کلاس درس در فضای آزاد به ابزار آموزشی نیاز دارد و یکی از مهم ترین ابزارهای آموزشی تخته وایت برد است که بتوانند روی آن نوشته و تمرین کنند و در چنین شرایطی تهیه و استفاده ازوایت برد کار آسانی به نظر نمی آید واین آقا معلم برای رفع این مشکل نیز از ماشین پیکان خود کمک گرفت و از در ماشین خود که سفید رنگ بود به عنوان وایت برد استفاده کرد تا دانش آموزان بدون هیچ کمبودی بتوانند به ادامه درس خود بپردازند.

وی گفت: دیگر چاره ای نبود باید مشکلات پیش آمده را با همفکری حل می کردم تنها فکری که به ذهنم رسید استفاده از در ماشینم بود  تا در این شرایط به جای وایت برد مورد استفاده قرار گیرد.

جباری در ادامه با اشاره به مقدار کمی تدریس کتاب ها گفت: اکنون سه هفته است که تدریس خود را آغاز کرده ام و از اول سال تحصیلی جاری تا کنون 85 درصد محتوای کتاب تدریس شده است.

معلم روستای «آغچه کهل رجبانلو» با اشاره به خوشحالی دانش آموزان برای از سرگیری درس و مدرسه گفت: استقبال دانش آموزان  خیلی خوب است ، آنها ازا ینکه می توانند در کنار هم بوده و دوستان خود را ببینند خوشحال هستند و خوب درس می خوانند.

آن چنانکه این معلم فداکار تعریف می کند سرویس های بهداشتی مدرسه اصلا مناسب نیست بنابراین این معلم جهادی با سایر دوستان جهادی خود در احداث و تعمیر سرویس بهداشتی مدرسه نیز دست به کار شده و آن را با روجیه جهادی و بسیجی خود تعمیرو احداث کرده اند.

این معلم جوان که 25 بهار زندگیش را پشت سر گذاشته است دوسال پیش از این نیز در روستای «شیروانه ده» تیکمه داش به تدیس مشغول بوده و اکنون سومین سال تدریس خود را پشت سر می گذارد.

گزارش: معصومه درخشان   

زمان انتشار: دوشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۳:۴۴:۵۱

شناسه خبر: 88005

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب