خبرگزاری علم و فناوری

یادداشت//

آتشی که دل زاگرس و زاگرس نشینان را می سوزاند!

این روزها با گرمای هوا و در پی ترسالی های اخیر شاهد ایجاد حریق در مراتع و جنگلهای زاگرس و جنوب کشور هستیم. مراتع و جنگلهایی که شناسنامه و هویت ماندگار یک سرزمین و اکوسیستم بوده این روزها در اتش سهل انگاری عده ای گردشگر و کمبود تجهیزات فنی می سوزد.

به گزارش خبرگزاری علم وفناوری هرمزگان ؛ در سالی که گذشت با توجه به بارندگی های بسیار زیاد شاهد رشد مراتع و علوفه های زیادی در سراسر کشور بودیم که علاوه بر طراوت و سرسبزی در جذب گردشگران هم تاثیربسزایی داشته است ودر حال حاضر با گرم شدن هوا از اواسط اردیبهشت ماه تا اواخر شهریور ماه هرسال شاهد خشک شدن علوفه ها و درختزارها و اتش سوزی در میان مراتع هستیم. اتشی که به جان مراتع می افتد و تاروپودشان را می سوزاند و از بین می برد و انچه می ماند تلی از خاکستر می ماند.

حریق در طبیعت بعضا منشا انسانی و تعمدی و بعضا سهوی و ناخوداگاه است اما کنترل و مهار این حریق انرژی زیادی از آتش نشانان و جنگل بانان گرفته وبعضا جان آنهارا هم به خطر می اندازد.

همیشه گردشگران مقصر نیستند

با هر اتش سوزی در جنگل و مراتع کشور بلافاصله انگشت اتهام به سوی گردشگران و حتی جوامع محلی بلند می شود که باید گفت همیشه هم گردشگران مقصر نیستند بعضا با گرم شدن هوا و رشد عفلزارها در جنگلها و مراتع خصوصا در مناطق گرم وخشک کشور شاهد اتش سوزی خودبخودی هستیم. اتشی که نیاز به هیچ مواد اتش زنه ای نداشته و با گرم شدن ساقه ها و علوفه های خشک ناگهان گر گرفته و حریق دامنگیر جنگلهای کشور می شود.

از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب کشور بعضا شاهد بروز اینگونه اتش سوزی ها بوده و هستیم که نیازمند تجهیزات مناسب و کافی و پیشرفته برای اطفا حریق در کمترین زمان ممکن می باشیم.

 از طریق کمبود نیروی انسانی و تخصصی به عنوان جنگلبان و قرق بان و گشت های حفاظتی محیط زیست و منابع طبیعی کماکان مزید بر علت شده که توان کافی برای گشت زنی در مقیاس های زیاد را ندارند و نمی توانند به وظیفه محوله در چارچوب سازمانی به درستی جامه عمل بپوشانند.

به جرات می توان گفت خطاهای انسانی بیشترین تخریب و حریق را در مراتع ایجاد کرده که در صورت کوچکترین بی‌احتیاطی، خسارات جبران‌ناپذیری به عرصه‌های منابع طبیعی وارد می‌شود.

همزمان با گرم‌شدن هوا که منجر به خشک شدن علوفه‌های یک‌ساله می‌شود، احتمال حریق‌های بزرگ در جنگل ها و مراتع افزایش می‌یابد به نحویکه کوچکترین جرقه و آتش با سرعتی زیاد گسترش پیدا کرده و سطح وسیعی از عرصه‌های منابع‌طبیعی دچار آتش‌سوزی می‌شود و متاسفانه ضمن از دست‌رفتن پوشش گیاهی، دچار خسارت‌های مالی و جانی خواهیم شد.

به ازای هر ده هزار هکتار یک جنگل بان باید باشد که در حال حاضر به علت کمبودها و مشکلات به ازای هر 70-80هزار هکتار یک جنگلبان در دسترس بوده و روزانه به گشت های مراقبتی می پردازد که کافی نبوده و نیاز است که دستگاه های ذیربط با توجه به ضرورت موضوع و اهمیت حفظ توان اکولوژیکی جنگلهای کشور سعی در افزایش نیروهای حفاظتی و جنگل بان ها داشته باشند تا بتوان از تمام ظرفیت ها به درستی و در راستای صیانت از عرصه های طبیعی که به نوعی شناسنامه و هویت ماندگار ماست محافظت کنیم.

انتهای پیام/

 

زمان انتشار: یکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۶:۱۵:۰۰

شناسه خبر: 88355

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب