علم و فناوری گزارش می دهد؛

ساخت دستکشی که می تواند به جای ناشنوایان صحبت کند ! + فیلم و عکس

به تازگی محققین کالیفرنیا نوعی دستکش هوشمند ساخته اند که افراد ناشنوا و افرادی که دچار اختلالات گفتاری هستند می توانند با استفاده از آن، زبان اشاره را به گفتار تبدیل نمایند .

گروه دانش خبرگزاری علم و فناوری  - همه ما برای برقراری ارتباط با دیگران به زبان مشترک نیاز داریم. بدون زبان نمی‌توانیم نیازها و احساسات خود را با دیگران در میان بگذاریم و برای رساندن مقصود خود به دردسر می‌افتیم. ناشنوایان و افراد مبتلا به اختلال گفتاری نیز، برای بهره‌مندی از حقوق فردی ، خانوادگی و شهروندی، نیاز به زبان خاصِ خودشان مثل زبان‌ اشاره دارند که با استفاده از آن می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند ؛ اما مهترین مشکل زبان اشاره این است که بسیاری از مردم آشنایی با آن ندارند به همین دلیل بسیاری از ناشنوایان در بسیاری از کارهای روزانه خود در جامعه به مشکل بر می خورند. برای رفع این مشکل به تازگی محققان نوعی دستکش هوشمند ساخته اند که می تواند زبان اشاره ناشنوایان را به گفتار تبدیل کند .

زبان اشاره چیست ؟

زبان اشاره "sign language"، نظام قراردادیِ خاص منظم و پیشرفته زبانی است که برای انتقال معنا، به‌جای الگوهای صوتی یا نوشتاری در زبان، از الگوهای علائم دیداری (ترکیب هم‌زمانِ شکل، جهت و حرکت دستان، بازوها یا بدن و حالات صورت برای بیان سلیس افکار گوینده) در یک کلمه اشاره، استفاده می شود. زبان های اشاره ممکن است متنوع باشند؛ اما به طور کلی یک زبان استاندارد جهانی برای این منظور تعبیه شده است که هر کشور می تواند با توجه به فرهنگ خود حرکات یا نمادهایی به آن بیافزاید.

مرد و زن در حال صحبت به زبان اشاره

هر جا ارتباط ناشنوایان وجود دارد، زبان‌های اشاره به‌وجود می‌آیند. دستور زبان‌های پیچیده زبان اشاره به‌طور چشمگیری با دستور زبان‌های گفتاری تفاوت دارند و در حوزه فرهنگیِ ناشنوایان قرار می‌گیرند. برخی از زبان‌های اشاره بعضی حرکات را از شناخت کلی کسب کرده‌اند، درحالی‌که بقیه زبان‌ها چنین پایه‌ای ندارند.

زبان اشاره چگونه شکل گرفت؟

قدیمی‌ترین سندهای نوشتاری در زمینه شکل گرفتن زبان اشاره، به قرن پنجم پیش از میلاد باز می‌گردد. افلاطون در کتاب «کراتیلوس» از زبان سقراط این سؤال را مطرح کرده‌است که اگر ما صدا یا زبان نداشتیم، آیا سعی نمی‌کردیم برای رساندن منظور خود از حرکت دست‌ها و بقیه اعضای بدنمان استفاده کنیم؟ این سند نشان می‌دهد در طول تاریخ، مردم با افراد ناشنوا روبه‌رو بوده‌ و به نحوه برقراری ارتباط با آن‌ها فکر کرده‌اند. متأسفانه در دوره‌های پیش از تاریخ باورهای نادرستی درباره افراد ناشنوا وجود داشته‌است، به همین دلیل شکل‌گیری نظام آموزشی برای آنان زمان زیادی برد. با بهبود تدریجی این باورهای نادرست، کم‌کم افرادی به فکر آموزش ناشنوایان افتادند.

اولین علائم زبان اشاره چاپ شده برای استفاده ناشنوایان

در سال ۱۶۲۰ میلادی «جان پابلو بونت» در یک مقاله، الگوهای اشاره‌ای برای آموزش شفاهی ناشنوایان منتشر کرد. پس از او «چارلز میشل دلپی» با استفاده از مقاله بونت، الفبای دستی زبان اشاره را ابداع کرد. کم‌کم این زبان در بین ناشنوایان گسترش یافت و به‌وسیله ارتباطی آن‌ها تبدیل شد. «دای لاپای» در سال ۱۷۵۵ میلادی اولین مدرسه ناشنوایان را در پاریس تأسیس کرد. «لورنت کلرک» یکی از فارغ‌التحصیلان این مدرسه بود که در سال ۱۸۱۷ میلادی برای تأسیس یک مدرسه ناشنوایان در آمریکا به‌همراه «توماس هاپکین گالودت» به هارتفورت رفت. پسر گالودت «ادوارد مینر گالودت» در سال ۱۸۵۷ میلادی مدرسه‌ای دیگر برای ناشنوایان در شهر واشنگتن تأسیس کرد که خیلی زود به «کالج ملی ناشنوایان» تبدیل شد. این مدرسه در سال ۱۸۹۴ میلادی به افتخار این پدر و پسر که از پیشگامان آموزش ناشنوایان بودند به گالودت تغییر نام داد. دانشگاه گالودت از قدیمی‌ترین مؤسسه‌های آموزش‌عالی ناشنوایان است که همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

ساختار زبان اشاره بر چه مبنایی می باشد ؟

ویژگی مشترک زبانهای اشاره خصلت بصری-فضایی این زبانهاست. استفاده از فضای اطراف بالاتنۀ انسان در این زبانها منشأ دستور زبان است. مثلاً تطابق اغلب افعال با فاعل تنها از طریق جهت حرکت دست در فضا مشخص می‌‏شود و به این ترتیب در دو جملۀ «کتاب را به او دادم» و «کتاب را به من دادی» تنها جهت حرکت دست در اشارۀ دادن متفاوت است (در اولی حرکت دست از گوینده به سمت سوم شخص و در دومی از دوم شخص به سمت گوینده است). علاوه بر دست‌ها حالت چهره در این زبان‌‏ها نقش اساسی در دستور زبان دارد. بسیاری از اطلاعات دستوری مثل استفهام، مبتداسازی، قید و شرطی‌سازی از طریق حالات چشم، ابرو و لب‌ها بیان می‌شود. حرکات صورت، اجزاء اجباری دستور زبان اشاره هستند برای همین افراد شنوا وقتی به مکالمات ناشنوایان نگاه می‌‏کنند، به نظرشان می‌‏رسد که آنها در حال ابراز احساسات با صورتشان هستند، در حالی‌که آنها خیلی ساده در حال ادای جملات زبان هستند و حالات صورت کارکردی شبیه نقشنماهای دستوری در زبان گفتاری دارد (نقش‌نماهای دستوری مانند «اگر» در جملات شرطی، یا «که» موصولی و… ).

حروف اشاره فارسی

بعضی به اشتباه گمان می‌‏کنند که زبانهای اشاره نمود تصویری زبان‏‌های گفتاری هستند. مثلاً بسیاری زبان اشارۀ ایرانی را نمود تصویری فارسی می‌‏دانند. در حالی‌که زبان‏‌های اشاره زبان‌‏هایی مستقل از (و البته تحت تأثیر) زبانهای گفتاری پیرامون خود هستند و واژگان و دستور زبان خود را دارند. مثلاً بر خلاف فارسی که ترتیب کلمات آن به صورت فاعل مفعول فعل است، در زبان اشارۀ ایرانی ترتیب کلمات جمله بیشتر به صورت فاعل فعل مفعول است. مثال دیگر ترکیبات ملکی است؛ در فارسی ترتیب ترکیبات ملکی به صورت متعلق + مالک ساخته می‌‏شود: کتابِ من؛ در حالی‌که در زبان اشاره این ترتیب به عکس است: من + کتاب.

ارتباط با افراد عادی بزرگترین مشکل افراد ناشنوا

زبان اشاره اصلی ترین روش استانداردی است که تمام ناشنوایان تقریبا در سرتاسر جهان میتوانند با استفاده از آن با یکدیگر ارتباط برقرار نماید اما از آنجا که معمولا تعداد ناشنوایان در هر کشور درصد کمی از مردم را تشکیل می دهد به همین دلیل اصلی ترین مشکل ناشنوایان برقراری ارتباط با افراد سالم می باشد به نحوی که بسیاری از افراد ناشنوا ، برای خرید وسایل مورد نیاز خود و یا حتی ارتباط کاری با مردم با مشکل رو به رو هستند که این عامل باعث منزوی شدن تدریجی این افراد در جامعه  می شود .

ساخت دستکشی که می تواند به جای ناشنوایان صحبت کند

برای رفع مشکل ارتباط ناشنوایان باافراد سالم ، محققان دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس یک گجت پوشیدنی ابداع کرده اند که می تواند زبان اشاره را با کمک یک اپلیکیشن موبایل به گفتار تبدیل کند. این دستکش هنوز در مرحله توسعه نمونه اولیه است اما در آینده به افرادی که از زبان اشاره استفاده می کنند، کمک می کند با افراد عادی راحت تر ارتباط برقرار کنند. همچنین به آموزش زبان اشاره به نوآموزان نیز کمک می کند.

ساختار دستکش ساخته شده توسط دانشگاه کالیفرنیا

جون چن استادیار مهندسی زیستی در این دانشگاه می گوید:

« سیستمی که ابداع کرده ایم قدرت ماندگاری فیزیکی و شیمیایی بالا، حساسیت زیاد، مدت زمان اندک واکنش و انعطاف پذیری خارق العاده ای دارد. این دستکش لایه ای نازک و حسگرهایی انعطاف پذیر دارد که از نخ های رسانای الکتریسیته ساخته شده که دور هر پنج انگشت دست قرار می گیرند. برای برقراری ارتباط به وسیله حرکات انگشت، کاربر باید یک صفحه  مدار کوچک به اندازه سکه را روی مچ دستش حمل کند. این صفحه مدار اطلاعات را به یک موبایل ارسال می کند.

فیلم/نحوه تبدیل زبان اشاره به زبان گفتار

از آنجا که زبان اشاره آمریکایی به حالات صورت نیز اتکا دارد، در این سیستم حسگرهایی وجود دارد که به ابروهای کاربر و گوشه های دهان او اضافه می شوند. در مرحله بعد گجت با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی می تواند ۶۶۰ علامت را شناسایی کند از جمله حروف الفبا و اعداد از صفر تا ۹ »

به گفته چن دستگاه هایی که قبلا برای ترجمه زبان اشاره ابداع شده بودند به طیف وسیعی از تکنیک ها از جمله الکترومیوگرافی، تاثیر پیزومقاومتی(piezoresistive) و رسانایی یونی اتکا داشته است. اما پیچیدگی این ابزارها علاوه بر سنگینی و حجم آنها سبب شده در وضعیت نمونه اولیه باقی بمانند.

شما می توانید نتیجه کامل تحقیقات بر روی این دستکش را از اینجا مطالعه کنید .

انتهای پیام /

خبرنگار: سجاد عبدلی

 

زمان انتشار: دوشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۹ - ۰۷:۱۵:۰۰

شناسه خبر: 88790

مطالب مرتبط :
دستکش

بحران کووید-۱۹ گریبان محیط زیست را هم می‌گیرد!

دستکش های پزشکی به جلوگیری از آلودگی متقابل بین بیماران و مراقبان آنها کمک می کند و همچنین در برابر مواد شیمیایی و باکتری های خطرناک محافظت می کند. برای محافظت حداکثر ، مهم است که دستکش مناسب را انتخاب کرده و از آنها به درستی استفاده کنید.

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب