بازگرداندن بینایی به افراد نابینا با شبکیه مصنوعی

تیمی از محققان بین المللی روش بالقوه ای را با استفاده از تزریق نانو ذرات برای ایجاد شبکیه مصنوعی راهی برای بازگرداندن بینایی یافتند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از اردبیل و به نقل از نیواطلس؛ کار جدید چشمگیر از یک تیم بین المللی از دانشمندان روش بالقوه ای را برای بازگرداندن بینایی در مبتلایان به بیماریهای کاهش شبکیه نشان داده است. یک تزریق نانوذرات برای ایجاد یک شبکیه مصنوعی ، بازگرداندن بینایی به جوندگان کور پیدا شد.

کاهش بینایی مربوط به سن انحطاطی بسیار معمول است، فکر می کنم به سادگی نتیجه غیرقابل اجتناب از پیر شدن باشد، آسان است. با این حال، تعدادی از پروژه های تحقیقاتی نوآورانه راه هایی را برای جلوگیری از یا حداقل کند این روند به ظاهر اجتناب ناپذیر یافته اند.

مقدار زیادی از بین رفتن سن مربوط به تخریب شبکیه است، بنابراین بسیاری از محققان برای توسعه انواع مختلف شبکیه مصنوعی، با استفاده از الکترود و سنسورها برای تکثیر عملکردهای شبکیه تلاش کرده اند. با این حال، این راه حل های پروتز ایده آل نیستند، به سیم کشی، دوربین و جراحی تهاجمی نیاز دارند.

گزینه دیگر برای بازگرداندن عملکرد شبکیه، استفاده از نانوذرات بصورت اختصاصی مهندسی شده به عنوان مجرای حساس به نورون های عصب شبکیه است. در یک مطالعه تازه منتشر شده، محققان نشان داده اند که چگونه نانوذرات پلیمری کونژوگه (P3HT NP) به طور بالقوه می توانند به طور گسترده در فضای زیر شبکیه گسترش یافته و بینایی از دست رفته را بازیابی کنند.

محققان برای آزمایش اثربخشی و ایمنی این نانوذرات به مدل جوندگان رتینیت پیگمنتوزا، یک بیماری ژنتیکی که باعث از بین رفتن تدریجی بینایی می شود، پرداختند. محققان پس از تنها یک تزریق زیر شبکیه از نانوذرات آزمایشی، شاهد فعالیت قشر بینایی و بازگشت بینایی به سطوح مشابه با حیوانات با دید سالم بودند.

متیو برامینی «Mattia Bramini»، محقق کار در این پروژه گفت: در مدلی که مورد مطالعه قرار گرفتیم، نانوذرات فعال سازی وابسته به نور سلولهای عصبی داخلی شبکیه دست نخورده را تحریک می کنند، و پاسخ های بصری را بدون التهاب شبکیه بهبود می یابند

وی ادامه داد: با توجه به اینکه آنها به دنبال یک تزریق واحد به حساسیت به نور دست یافتند و با توجه به پتانسیل وضوح بالا برای مکانی، نانوذرات راهی جدید را در پیش بینی پروتزهای شبکیه فراهم می کنند، با کاربردهای بالقوه نه تنها در مورد رتینیت پیگمنتوزا بلکه در تخریب ماکولا مرتبط با سن.

برامینی روش پراکندگی نانوذرات در شبکیه را نشان می دهد که این فناوری می تواند زمینه دید گسترده ای را بازگرداند. این سطح از وضوح مکانی باید به میزان قابل توجهی بیشتر از هر کاشت موجود باشد. بعلاوه، یک عمل جراحی ساده و نسبتاً غیر تهاجمی به معنای آن است که راحت تر می توان آن را در مقایسه با سایر فناوری های شبکیه مصنوعی مستقر کرد.

هنوز مشخص نیست که تکنولوژی از آزمایش انسان چقدر فاصله دارد، اما علائم حاصل از این آزمایشات حیوانات امیدوار کننده است. در این مرحله نشان داده شد که نانوذرات در بازگرداندن تمام علائم بینایی برای حداقل 8 ماه ایمن و مؤثر هستند.

برامینی افزود: این ساده ترین عمل های جراحی با توجه به کاشت پروتز شبکیه و پوشش گسترده ای از شبکیه، که به طور بالقوه کل میدان بینایی را بازیابی می کند، یک راه کاملاً جدید را برای کاربرد بالینی نانوذرات پلیمری P3HT  در موارد کاهش نابینایی باز می کند.

این مطالعه جدید در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.

انتهای پیام/

زمان انتشار: شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۹ - ۰۷:۳۰:۰۰

شناسه خبر: 88988

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب