خبرگزاری علم و فناوری

مطالعات جدید نشان می دهد: احتمال انقراض در زمین در اثر انفجار ستاره ها !

به گفته محققان، پرتوهای کیهانی کشنده و منتشر شده از ابرنواخترهای نزدیک می توانند باعث حداقل یک رویداد انقراض دسته جمعی شوند و کشف برخی از ایزوتوپ های رادیواکتیو موجود در سوابق سنگی موجود زمین می تواند این سناریو را تأیید کند.

تصور کنید کتاب خواندن زیر نور حاصل از یک ستاره منفجر شده که درخشان تر از یک ماه کامل است – البته فکر کردن به این موضوع ممکن است جالب باشد، اما این صحنه مقدمه یک فاجعه است و این تابش در آن زمان، همانطور که می دانیم، حیات را نابود می کند. به گفته محققان، پرتوهای کیهانی کشنده و منتشر شده از ابرنواخترهای نزدیک می توانند باعث حداقل یک رویداد انقراض دسته جمعی شوند و کشف برخی از ایزوتوپ های رادیواکتیو موجود در مدارک سنگی زمین می تواند این سناریو را تأیید کند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از خراسان جنوبی و به نقل از ساینس دیلی، یک مطالعه جدید به سرپرستی برایان فیلدز، استاد نجوم و فیزیک دانشگاه ایلینوی اوربانا شامپین، این احتمال را بررسی می کند که وقایع نجومی، مسئول وقوع یک رویداد انقراض در 359 میلیون سال پیش در مرز بین دوره های دونیان و کربونیفر باشد. این مقاله در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است.

این تیم بر مرز دونیان و کربونیفر متمرکز بود زیرا این سنگها حاوی صدها هزار نسل از هاگ گیاهانی هستند که احتمالا توسط نور فرابنفش آفتاب سوخته اند - شواهدی از یک رویداد طولانی مدت تخریب اوزون.

فیلدز می گوید: "فجایع زمینی مانند یک آتشفشان بسیار بزرگ و یا گرم شدن کره زمین می توانند لایه اوزون را نیز از بین ببرند، اما شواهد مربوط به این موضوعات برای بازه زمانی مورد نظر ما بی نتیجه است. در عوض، ما حدس میزنیم که یک یا چند انفجار ابرنواختر در فاصه حدود 65 سال نوری با زمین، ممکن است مسئول از دست رفتن طولانی مدت اوزون باشد."

آدرین ارتل، دانشجوی کارشناسی ارشد و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: "برای بیان این موضوع، امروز یکی از نزدیکترین تهدیدهای ابرنواختری مربوط به ستاره ابط‌الجوزا است که بیش از 600 سال نوری با ما فاصله دارد که با فاصله 25 سال نوری لازم برای نابودی ما بسیار فاصله دارد."

این تیم علت های اخترفیزیکی دیگر کاهش اوزن، مانند اثرات شهاب سنگها، فوران خورشیدی و انفجارهای اشعه گاما را بررسی کرد. جسی میلر، دانشجوی تحصیلات تکمیلی و نویسنده مطالعه می گوید: "اما این وقایع به سرعت خاتمه می یابند و بعید به نظر می رسد باعث تخریب طولانی مدت اوزون شوند که در پایان دوره دونیان اتفاق افتاده است."

از سوی دیگر، محققان اظهار داشته اند که ابرنواختر، یک یا دو ضربه ایجاد می کند. این انفجار بلافاصله زمین را با اشعه های آسیب رسان UV، اشعه ایکس و گاما آغشته می کند. سپس انفجار بقایای ابرنواختر به منظومه شمسی برخورد می کند و این سیاره را تحت تابش طولانی مدت اشعه های کیهانی که توسط ابرنواختر تشدید می شوند، قرار می دهد. آسیب به زمین و لایه اوزون آن می تواند تا 100 هزار سال طول بکشد!

با این حال شواهد فسیلی حاکی از کاهش 300 هزار ساله تنوع زیستی منتهی به انقراض جمعی دونیان - کربونیفر است که احتمال وقوع چندین فاجعه، حتی شاید انفجارهای متعدد ابرنواختر را نشان می دهد. میلر می گوید: "این کاملاً امکان پذیر است. ستارگان عظیم معمولاً به صورت خوشه ای با سایر ستارگان عظیم واقع می شوند و سایر ابرنواخترها نیز بلافاصله پس از اولین انفجار رخ می دهند."

این تیم اظهار داشته که کلید اثبات وجود ابرنواختر یافتن ایزوتوپ های رادیواکتیو پلوتونیوم-244 و ساماریوم-146 در سنگ ها و فسیل های ذخیره شده در زمان انقراض است. ژنگهای لیو، دانشجوی مقطع کارشناسی و نویسنده مشترک این تحقیق می گوید: "هیچ یک از این ایزوتوپ ها امروز به طور طبیعی روی زمین وجود ندارند و تنها راهی که می توانند به اینجا برسند، انفجارهای کیهانی است."

فیلدز می گوید گونه های رادیواکتیو متولد شده در ابرنواختر مانند موزهای سبز هستند. "وقتی موزهای سبز را در ایلینوی می بینید، می دانید که تازه هستند و می دانید که در اینجا رشد نمی کنند. مانند موز، Pu-244  و Sm-146 نیز با گذشت زمان تحلیل می روند. بنابراین اگر امروز این رادیوایزوتوپ ها را روی زمین پیدا کنیم، می دانیم که آنها تازه هستند و متولد اینجا نیستند - موزهای سبز جهان ایزوتوپ. "

محققان هنوز در حال جست و جوری Pu-244 یا Sm-146 در سنگهای مرز دونیان - کربونیفر هستند. تیم فیلدز می گوید که هدف این مطالعه، تعریف الگوهای شواهد موجود در تاریخچه زمین شناسی است که به انفجارهای ابرنواختر اشاره دارد.

فیلدز می گوید: "پیام اصلی مطالعه ما این است که زندگی روی زمین به صورت جداگانه وجود ندارد. ما شهروندان یک کیهان بزرگتر هستیم و کیهان در زندگی ما دخالت می کند - اغلب به طور نامحسوس، اما گاهی اوقات خیلی شدید."

همچنین دانشمندان سایر دانشگاه ها مانند دانشگاه کانزاس، کالج کینگز انگلستان، سازمان تحقیقات هسته ای اروپا در سوئیس؛ انستیتوی ملی فیزیک شیمی و بیوفیزیک در استونی؛ آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده؛ و دانشگاه واشبرن در این مطالعه شرکت کردند.

 

منبع: دانشگاه ایلینوی در اوربانا-شامپاین

 

زمان انتشار: دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹ - ۲۳:۰۱:۵۰

شناسه خبر: 90928

مطالب مرتبط :
سوراخ لایه اوزون

افزایش عمق سوراخ لایه اوزون

سوراخ لایه اوزون در بالای قطب جنوب در سال ۲۰۲۰ بسیار عمیق تر و گسترده تر شده است.

۲۵۸۵

توسط محقق ایرانی انجام شد؛

اوزون درمانی روشی موثر برای درمان زخم ها / ابداع دستگاه درمان زخم گاز اوزون

گروهی از محققان ایرانی در دانشگاه پوردو آمریکا موفق به ساخت دستگاهی کوچک و قابل حمل شدند که قادر است زخم را با گاز ازن درمان نماید.

زمین در عصر دایناسورها چه شکلی بوده

با این نقشه آنلاین می‌توانید ببینید شهرتان در زمان دایناسور‌ها چه شکلی بوده است+لینک

اگر دایناسورها بر اثر برخورد یک سیارک ‌به زمین منقرض نشده بودند، دنیای امروز چه شکلی داشت؟ حضور دایناسورها چه تاثیری بر پستاندارانی مانند ما می‌توانست داشته باشد؟ اخیرا نقشه ای طراحی شده که به صورت آنلاین به شما نشان می دهد محل زندگی تان در دور های مختلف زمین شناسی چه شکل و شمایلی داشته است.

ایزوتوپهای آهن بارش «ابرنواخترها» بر روی زمین است

محققان دانشگاه ملی استرالیا گزارش کردند؛

ایزوتوپهای آهن «بارش ابرنواخترها» بر روی زمین است

پروفسور آنتون والنر ، فیزیکدان هسته ای دانشگاه ملی استرالیا، که تجزیه رسوبات دفن شده در اعماق زیر آب اقیانوس هند را انجام داده است، می گوید: ایزوتوپهای آهن بارش ابرنواخترها بر روی زمین است.

زردچوبه با سرب

اولین اثبات مستقیم است؛

مطالعه استنفورد، سازندگان ادویه را که سرب را به زردچوبه اضافه می کنند، توصیف می کند

طی یک دهه گذشته تحقیقات انجام گرفته ارتباط بین مصرف زردچوبه و قرار گرفتن در معرض سرب، یک نوروتوکسین مخرب را تقویت می کند. این بار هم تیمی از دانشمندان استنفورد ادعا می کنند اولین اثبات مستقیم از چنین پیوندی را در کشور بنگلادش کشف کرده اند، این تیم با تجزیه و تحلیل، غلظت سرب در ادویه را تا ۵۰۰ برابر بیشتر از حد ملی گزارش می کند.

کشف روش جدیدی برای تعیین انقراض های دسته جمعی

کشف روش جدیدی برای تعیین انقراض های دسته جمعی

دانشمندان با استفاده از روش جدیدی از تجزیه و تحلیل آماری یک انقراض دسته جمعی را که قبلا نامشخص بوده کشف کردند.

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب