افزایش عمق سوراخ لایه اوزون

سوراخ لایه اوزون در بالای قطب جنوب در سال ۲۰۲۰ بسیار عمیق تر و گسترده تر شده است.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از شیراز، سوراخ لایه اوزون بر روی قطب جنوب به یکی از بزرگترین اندازه های ثبت شده در سال های اخیر گسترش یافته است.

 

در سال 2019 ، دانشمندان نشان دادند که سوراخ اوزون قطب جنوب از زمان ردیابی در سال 1982 به کوچکترین نقطه عطف سالانه خود رسیده است ، اما طبق به روزرسانی 2020 در مورد این ناهنجاری جوی مانند سایر موارد امسال نیز یک دیدگاه هوشیارانه به ارمغان می آورد.

 

مدیر پروژه دیگو لویولا از مرکز هوافضای آلمان توضیح می دهد: "مشاهدات ما نشان می دهد که سوراخ اوزون 2020 از اواسط ماه اوت به سرعت رشد کرده است و بیشتر منطقه قطب جنوب را در بر می گیرد که اندازه آن کاملاً بالاتر از حد متوسط می باشد."

 

اندازه گیری های جدید ماهواره Copernicus Sentinel-5P آژانس فضایی اروپا نشان می دهد که سوراخ اوزون در 2 اکتبر سال جاری به حداکثر اندازه خود یعنی حدود 25 میلیون کیلومتر مربع (حدود 9.6 میلیون مایل مربع) رسیده است.

 

این باعث می شود تقریباً اندازه یکسان زمین فوتبال در سوراخ های اوزون 2018 و 2015 باشد که به ترتیب نقاط عطف 22.9 و 25.6 میلیون کیلومتر مربع را ثبت کردند.

 

وینسنت-هنری پیوچ دانشمند جوی از مرکز اروپا برای پیش بینی آب و هوا با دامنه متوسط می گوید: "در میزان وقایع حفره اوزون ، سالانه تنوع زیادی وجود دارد."

 

"سوراخ ازن 2020 شبیه سوراخ از 2018 است که یک سوراخ کاملا بزرگ بود و قطعاً در قسمت بالای بسته مربوط به 15 سال گذشته است."

 

علاوه بر نوسانات سال به سال ، سوراخ اوزون روی قطب جنوب نیز سالانه کوچک می شود و رشد می کند که با سردتر شدن درجه حرارت در استراتوسفر غلظت اوزون در داخل سوراخ کاهش می یابد و وقتی این اتفاق می افتد به طور خاص ابرهای استراتوسفر قطبی در دمای زیر 78 درجه سانتی گراد (108.4 درجه فارنهایت) تشکیل می شوند و واکنش های شیمیایی در حضور تابش خورشید ، مولکول های اوزون را از بین می برند.

 

Peuch می گوید: "با بازگشت نور خورشید به قطب جنوب در هفته های اخیر ، شاهد تخریب مداوم اوزون در منطقه بودیم."

 

"پس از سوراخ اوزون به طور غیر معمول کوچک و کوتاه مدت در سال 2019  که تحت شرایط خاص هواشناسی قرار گرفت امسال نیز یک مورد نسبتاً بزرگ را ثبت می کنیم که تأیید می کند ما باید به اجرای پروتکل مونترال برای ممنوعیت انتشار مواد شیمیایی تخریب کننده اوزون نیز ادامه دهیم. "

 

پروتکل مونترال نقطه عطفی در دستاوردهای زیست محیطی بشریت بود و تولید کلروفلوئورکربن های مضر (CFC) مواد شیمیایی را که قبلاً در یخچال ها ، بسته بندی ها و اسپری ها استفاده می شد را از بین برد و مولکول های اوزون را در معرض نور خورشید از بین برد.

 

در حالی که اکنون می دانیم اقدامات انسانی در این جبهه به ما کمک می کند تا سوراخ اوزون قطب جنوب را برطرف کنیم اما نوسانات مداوم سال به سال نشان می دهد که روند بهبود طولانی خواهد بود.

 

ارزیابی سال 2018 سازمان جهانی هواشناسی نشان داد که غلظت اوزون بالاتر از قطب جنوب تا حدود سال 2060 به سطح نسبتاً طبیعی قبل از دهه 1980 برمی گردد. برای تحقق این هدف باید پروتکل را رعایت کرده و برجستگی ها را بیرون بیاوریم.

در حالی که حداکثر نقطه عطف 2020 بزرگترین نقطه ثبت نشده است که در سال 2000 با 29.9 میلیون کیلومتر مربع سوراخ مشاهده شده است اما هنوز هم قابل توجه است و همچنین این سوراخ یکی از عمیق ترین سالهای اخیر است.

 

محققان می گویند رویداد 2020 توسط یک گرداب قطبی قوی هدایت شده است: "یک پدیده باد که باعث می شود دمای استراتوسفر بالاتر از قطب جنوب باشد."

 

در مقابل ، همانطور که دانشمندان در آن زمان توضیح دادند ، دمای گرم تر سال گذشته باعث کمترین اندازه سوراخ اوزون در سال 2019 شد.

 

پل نیومن ، دانشمند ارشد علوم زمین در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرینبلت مریلند در آن زمان گفت: "مهم است که تشخیص دهیم آنچه در سال 2019 می بینیم به دلیل دمای گرمتر استراتوسفر است و این نشانه ای نیست که ازن اتمسفر ناگهان در مسیر بهبودی قرار دارد."

 

اگرچه ممکن است هیچ مسیر سریع وجود نداشته باشد و به احتمال زیاد در سالهای آینده انتظار اوج ترسناک دیگری را داشته باشیم اما پروتکل مونترال پشتوانه ماست و اگر واقعیت را حفظ کنیم یک روز به آنجا خواهیم رسید.

مترجم: حسین استواری

منبع: https://www.sciencealert.com

انتهای پیام/

زمان انتشار: پنج شنبه ۱ آبان ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۰:۰۰

شناسه خبر: 91530

مطالب مرتبط :
شهر مایا تاریخی

سیستم تصفیه آب در شهر باستانی مایا

شهر مایای باستان دارای یک سیستم تصفیه آب به طرز شگفت آور و موثر بوده است.

۰

پیوند دو جسم بزرگ در گره کوانتوم

فیزیکدانان با موفقیت دو جسم بزرگ را در گره کوانتوم به هم پیوند دادند.

مطالعات جدید نشان می دهد:  احتمال انقراض در زمین در اثر انفجار ستاره ها !

مطالعات جدید نشان می دهد: احتمال انقراض در زمین در اثر انفجار ستاره ها !

به گفته محققان، پرتوهای کیهانی کشنده و منتشر شده از ابرنواخترهای نزدیک می توانند باعث حداقل یک رویداد انقراض دسته جمعی شوند و کشف برخی از ایزوتوپ های رادیواکتیو موجود در سوابق سنگی موجود زمین می تواند این سناریو را تأیید کند.

یشزش

ساینس نیوز؛

سوراخ لایه اوزون قاتل بهترین جنگل‌ها بوده است

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا معتقدند که ۲۵۲ میلیون سال پیش جنگل‌هایی که شریان تنفسی زمین بوده‌اند به خاطر سوراخ لایه اوزون از بین رفته است.

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب