جزئیات ابرنواختر N۶۳A از دید تلسکوپ فضایی هابل و چاندرا:

تصویر حیرت‌انگیز از باقی مانده یک ابرنواختر

ابرنواختر مذکور (با نام علمی N۶۳A ) در کهکشان ابر ماژلانی کوچک قرار دارد و حاصل انفجار یک ستاره عظیم است، ابر ماژلانی کوچک(SMC) یک کهکشان کوتوله است که دارای چند صد میلیون ستاره و عضوی از گروه محلی است.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از زنجان، ناسا اخیرا تصویری از باقی مانده یک ابرنواختر در کهکشان ابر ماژلانی کوچک را منتشر کرده است. تصویری که در اینجا آورده شده است، یک تصویر ترکیبی از N63A است که با اشعه ایکس از تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا (Chandra Space Telescope) و در نور مرئی توسط تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope) گرفته شده است. گره‌های متراکم گاز و غبار در سمت راست و بالا، در نور مرئی بسیار روشن است، در حالیکه ابرنواختر، در پرتوهای ایکس درخشان‌تر است

پرتوهای اشعه ایکس  که در تصویر با رنگ آبی و بنفش قابل مشاهده هستند، به ستاره شناسان در اثبات این موضوع که سهم قابل توجهی از اکسیژن جهان در ستارگان عظیم سنتز شده است، کمک کرد.

بنابر گفته ستاره شناسان، مقدار اکسیژن دیده شده در این تصویر برای هزاران سیستم خورشیدی کافی است. این تصویر همچنین حاوی داده‌های نوری از تلسکوپ فضایی هابل ناسا و تلسکوپ‌های وی ال تی (Very Large Telescope) در شیلی است که در تصویر با رنگ قرمز و سبز دیده می‌شوند.

پرجرم‌ترین ستاره‌های عالم، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر(Supernova) به پایان می‌برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که یک ستاره در حال مرگ شروع به خاموش شدن می‌کند. آن گاه به‌طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند و در پس خود یک هستهٔ کوچک نوترونی به جای می‌گذارد.

نوترون سنگین‌ترین ذره در فضا است. مقداری نوترون به اندازهٔ یک سر سوزن می‌تواند هزاران تن جرم داشته باشد. ستاره مادهٔ خود را به سوی فضا پرتاب می‌کند و ممکن است درخشندگی آن چند روزی از کل یک کهکشان هم بیشتر باشد. هنوز هم می‌توان بقایای درخشان ستاره‌های منفجر شده را، که صدها یا هزاران سال پیش از هم پاشیده‌اند، دید.

ابرنواخترها نادرند؛ در کهکشان خودمان به‌طور میانگین در هر قرن یک یا دو ابرنواختر رخ می‌دهد که برخی از آن‌ها نیز در پس غبار کهکشان پنهان می‌شوند.

N63A  بیش از ۲۵ سال نوری وسعت دارد و در حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی زرین (Dorado) که یکی از صور فلکی جنوبی است، قرار دارد.

انتهای پیام/

زمان انتشار: جمعه ۲۴ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۲:۵۴:۴۹

شناسه خبر: 94615

مطالب مرتبط :
ماده تاریک

تلسکوپ هابل ناسا یک گام دیگر به کشف راز «ماده تاریک» نزدیک‌تر شد

ماده تاریک رازآلود و نامرئی از قرار معلوم در تمام محیط پیرامون ما وجود داشته و ۸۵ درصد تمام مواد موجود در کهکشان را تشکیل می‌دهد. اما چرا نمی‌توانیم پیدایش کنیم؟

انتشار اشعه گاما؛ حاصل انفجارهای کوتاه در برخورد دو ستاره

نجوم و ستاره شناسی:

انتشار اشعه گاما؛ حاصل انفجارهای کوتاه در برخورد دو ستاره

دانشمندان انتشارات پرتوهای گاما را از انفجارات کوتاه در برخورد دو ستاره نوترونی کشف کرده اند که نسبت به انرژی ای که در طول عمر ۱۰ میلیارد ساله خورشید منتشر شده، انرژی بیشتری را در تنها نیم ثانیه از خود انتشار می دهد. این تشعشع با نام ۲۰۰۵۲۲A از فاصله ۵.۴۷ میلیارد سال نوری از زمین نشأت گرفته و پس از آن که منجر به تشکیل یک ستاره نوترونی جدید و فوق مغناطیسی شد، ۱۰ برابر بیشتر از یک نواختر می درخشد.

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب