همایش‌ها و جشنواره‌ها

درخشش یک اثر بومی؛

بازی «نبرد میرزا» تندیس زرین و دیپلم افتخار یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدئویی ایران را از آن خود کرد

به گزارش پایگاه خبری علم و فناوری تهران بزرگ:

ایده‌ای که از دل واقعیت برخاست؛ روایت تولد «نبرد میرزا»

بازی «نبرد میرزا» که توسط یک تیم خلاق و جوان بازی‌سازی کشور طراحی و تولید شده، روایتگر داستانی منحصربه‌فرد با محوریت شخصیتی به نام «میرزا» است. میرزا که در گذشته صیاد و جنگجوی کشور بوده، این بار در شرایطی تازه پای به میدان مبارزه می‌گذارد. داستان بازی در جهانی نمادین جریان دارد؛ جهانی که در آن کشورهای متخاصم، در قالب حیوانات درنده به تصویر کشیده شده‌اند که قصد تجاوز به مرزهای ایران را دارند.

این شیوه روایت تمثیلی، نه تنها به بازی عمق معنایی بخشیده، بلکه بازیکن را به تأمل در مفاهیم دفاع، هویت و میهن‌پرستی وادار می‌کند. در این میان میرزا، قهرمان داستان، تصمیم می‌گیرد بار دیگر اسلحه به دست گرفته و از سرزمین خود در برابر هجوم این موجودات دفاع کند.

مجتبی فضل زرندی سازنده این بازی در گفت‌وگو با خبرنگار این رسانه، درباره انگیزه‌ شکل‌گیری این پروژه گفت: «ایده ساخت این بازی با محوریت مقاومت و دفاع از ایران، از جنگ دوازده‌روزه کلید خورد و با شهادت کودکان به ویژه رایان، کودک دو ماهه‌ای که در این جنگ به شهادت رسید، به این فکر افتادیم تا تولید این بازی را برای مخاطب نوجوان و جوان شروع کنیم و از تیرماه وارد فاز طراحی آن شدیم.»

این نگاه انسانی و متأثر از وقایع، سبب شد تا تیم سازنده با تمام توان به میدان بیایند و اثری خلق کنند که همزمان بار عاطفی و مفهومی عمیقی را با خود حمل کند.

طراحی بومی و استانداردهای جهانی؛ رمز موفقیت در سبک تیراندازی

از منظر فنی و طراحی بازی، «نبرد میرزا» در ژانر تیراندازی اول شخص (FPS) تعریف می‌شود. فضل زرندی در این باره بیان کرد: «بازی نبرد میرزا در سبک تیراندازی (Shooter) است و این سبک به دلیل تکرارپذیری، مورد استقبال مخاطب قرار می‌گیرد و ما توانسته‌ایم در میان بازی‌های مشابه موفق باشیم.»

آنچه «نبرد میرزا» را از دیگر آثار مشابه متمایز می‌کند، توجه ویژه به طراحی بومی و متناسب با فرهنگ ایرانی است. سازنده بازی تأکید کرد: «این بازی از نظر گرافیک و طراحی کاملا بومی است و تمام کاراکترها، زمینه بازی و روند آن متناسب با فرهنگ و اقلیم ما طراحی شده است.»

در این بازی، بازیکنان با انبوهی از سلاح‌ها و توانایی‌های متنوع روبه‌رو هستند که هر یک متناسب با سبک مبارزه و نیاز مراحل مختلف طراحی شده‌اند. امکان ارتقا و تغییر سلاح‌ها در حین بازی، یکی از جذابیت‌های اصلی این اثر به شمار می‌رود که به کاربر اجازه می‌دهد با توجه به سلیقه و تاکتیک خود، تجربه‌ای شخصی‌سازی شده از مبارزه داشته باشد. طراحی دقیق مراحل و دشمنان نیز از دیگر نقاط قوتی است که سبب شد این بازی در یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدئویی ایران در بخش «بهترین بازی سبک تیراندازی» بالاتر از سایر رقبا قرار گرفته و تندیس زرین را از آن خود کند.

استقبال مخاطبان؛ روایت یک موفقیت مردمی

فضل زرندی با تاکید بر گذشت مدت کوتاهی از انتشار بازی و جایگاه خوب آن در میان مخاطبان عنوان داشت: « این بازی با روند جذاب و سرگرم‌کننده خود، توانسته با استقبال خوبی از مخاطبان روبرو شود و تاکنون بالغ بر ۳۰ هزار نصب داشته‌ است.»

او افزود: «روند تولید این بازی از تیرماه به طور جدی آغاز گردید و حضور یک تیم چابک، توانمند و متخصص باعث شد تا در عرض سه ماه نسخه عملی آن را ارائه کنیم و بعد از توسعه، نسخه آپدیت شده در آذرماه منتشر گردید و با بازخورد مثبت مخاطبان به امتیاز ۴ دست پیدا کنیم که برای یک بازی آفلاین که در مدت کوتاهی تولید و منتشر شده، دستاورد بزرگی است.»

نمادپردازی در «نبرد میرزا»؛ زبانی تمثیلی برای روایت دفاع از وطن

یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین وجوه بازی «نبرد میرزا»، نحوه بازنمایی کشورهای دشمن در قالب نمادهای حیوانی است. سازندگان این اثر با الهام از ادبیات تمثیلی و کهن‌الگوهای فرهنگی، تلاش کرده‌اند تقابل خیر و شر را در قالبی نمادین به تصویر بکشند.

در این میان، به طور مشخص، اسرائیل با نماد «خوک» به تصویر کشیده شده و نشانه‌هایی از پرچم این رژیم نیز در طراحی شخصیت‌های مرتبط با آن به کار رفته است. این شیوه از بازنمایی، نشان‌دهنده رویکرد صریح تیم سازنده درباره تقابل با رژیم منحوس صهیونیستی است. برای دیگر کشورهای متخاصم، نمادها به صورت غیرمستقیم و نامحسوس پیاده‌سازی شده‌اند تا ضمن حفظ بار مفهومی، از کلیشه‌زدگی پرهیز شود و بازیکن با ظرافت بیشتری با دنیای بازی ارتباط برقرار کند.

بر اساس اعلام تیم سازنده، هدف اصلی از تولید این بازی، نمایش اقتدار کشور ایران در قالب یک رسانه تعاملی و فراگیر همچون بازی‌های ویدئویی بوده است. این رویکرد، «نبرد میرزا» را به یک اثر شاخص در عرصه بازی‌های موسوم به مقاومت تبدیل کرده است.

از رویداد سدرا تا برگزیدگی در جشنواره ملی

پیش از درخشش در یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدئویی ایران، بازی «نبرد میرزا» در «رویداد سدرا» در تهران بزرگ مورد حمایت قرار گرفته بود. این رویداد که به همت سازمان بسیج علمی تهران بزرگ و با هدف پشتیبانی از ایده‌های نوآورانه و تسهیل مسیر توسعه برای تیم‌های نوآور در عرصه صنایع خلاق و فرهنگی فعالیت می‌کند، بستری را فراهم آورد تا «نبرد میرزا»، مسیر توسعه حرفه‌ای خود را طی کند.

«نبرد میرزا» علاوه بر کسب تندیس زرین بهترین بازی سبک تیراندازی، توانست دیپلم افتخار «بهترین دستاورد فرهنگی» این دوره از جشنواره بازی‌های ویدئویی را به دست آورد.

این موفقیت تأییدی بر این مدعاست که می‌توان در قالب یک محصول سرگرم‌کننده و با کیفیت فنی بالا، مفاهیم عمیق فرهنگی و سیاسی را نیز به مخاطب منتقل کرد.

بازی آنلاین تیراندازی ایرانی در راه است؛ چشم‌انداز تیم سازنده برای آینده

فضل زرندی سازنده «نبرد میرزا» درباره آینده این بازی و مسیر پیش روی خود اعلام کرد: «در آینده با تمرکز بر مارکتینگ و تبلیغات، به دنبال این هستیم تا بازیکنان بیشتری را به بازی دعوت کنیم و در اهداف اولیه به بیش از صد هزار نصب برسیم.»

او ادامه داد: «همچنین قصد داریم در آینده پروژه عظیم‌ بازی آنلاین تیراندازی را که نوجوانان و جوانان از آن بسیار استقبال می‌کنند، پیگیری کنیم. وجود یک نسخه بومی که بتواند نیاز مخاطب را پاسخ دهد ضروری است و با توجه به اتفاقات اخیر، آسیب های این خلأ را دیدیم و امیدواریم با ورود به این حوزه بتوانیم آن را جبران کنیم.»

او بر ضرورت حمایت نهادهای فرهنگی از چنین پروژه‌هایی تأکید کرد و گفت: «صنعت بازی امروزه در دنیا یک کسب و کار مهم به شمار می‌رود و گردش مالی چند هزار میلیارد تومانی در سال دارد که متاسفانه ما سهم کمی از آن داریم، اما با حمایت مجموعه‌هایی که در حوزه فرهنگ و بازی نقش‌آفرین هستند، می‌توان این کاستی را جبران کرده و در این حوزه هم به پیشرفت و دستاوردهای خوبی برسیم.»

سرآغازی برای یک مسیر تازه

موفقیت «نبرد میرزا» در جشنواره امسال را می‌توان نشانه‌ای از رشد کیفی صنعت بازی ایران و بلوغ تیم‌های داخلی در خلق آثاری دانست که ضمن برخورداری از استانداردها در ژانر اکشن، دغدغه روایت‌های فرهنگی، هویتی و مقاومت را نیز دنبال می‌کنند.

به نظر می‌رسد این تنها آغاز راهی نوین در صنعت بازی‌سازی ایران باشد؛ راهی که در آن هنر، فرهنگ و فناوری در خدمت روایت داستان‌های بومی قرار می‌گیرند.