پزشکی و سلامت

کم تحرکی و تغذیه ناسالم

دیابت؛ چالش رو‌به‌افزایش نظام سلامت در کردستان و نقش کلیدی پیشگیری

به گزارش پایگاه خبری علم و فناوری کردستان : در دنیای امروز که تحرک کمتر شده و سبک زندگی مدرن انسان‌ها را به سمت کم‌فعالی و مصرف بیشتر غذاهای آماده و پرکالری سوق داده است، بیماری‌های غیرواگیر به‌ویژه دیابت روندی افزایشی پیدا کرده‌اند. کارشناسان معتقدند تغییر الگوی تغذیه، نشستن‌های طولانی‌مدت و کاهش فعالیت بدنی روزانه از مهم‌ترین عواملی هستند که خطر ابتلا به این بیماری را در میان گروه‌های مختلف سنی افزایش داده‌اند.

به همین دلیل، توجه به اصلاح سبک زندگی، افزایش تحرک روزانه، تغذیه سالم و انجام چکاپ‌های دوره‌ای بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده و به‌عنوان مؤثرترین راهکارها برای پیشگیری و کنترل دیابت شناخته می‌شود؛ موضوعی که به گفته مسئولان حوزه بهداشت، نقش تعیین‌کننده‌ای در کاهش بار بیماری و جلوگیری از پیامدهای جدی آن دارد.

خالد رحمانی، معاون امور بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری کردستان با اشاره به وضعیت ابتلا در استان، بر نقش کلیدی پیشگیری و اصلاح سبک زندگی تأکید کرد.

وی اظهار داشت: دیابت سال‌هاست به یکی از چالش‌های جدی نظام سلامت تبدیل شده و امروزه به‌دلیل کاهش فعالیت بدنی، تغذیه ناسالم و زمینه‌های ژنتیکی، روند ابتلا به آن رو به افزایش است.

رحمانی افزود: اگر قند خون ناشتا برابر یا بالاتر از ۱۲۶ باشد، تشخیص دیابت مطرح می‌شود و همچنین آزمایش قند خون سه‌ماهه می‌تواند تشخیص قطعی را مشخص کند که در این صورت بیمار باید حتماً تحت مراقبت و پیگیری قرار گیرد. وی در خصوص آمار مبتلایان در استان کردستان اعلام کرد که در حال حاضر ۳۱,۳۶۲ زن و ۱۵,۵۳۵ مرد در این استان مبتلا به دیابت هستند.

معاون امور بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کردستان تأکید کرد: اتخاذ سبک زندگی سالم نقش بسیار مهمی در پیشگیری و کنترل این بیماری دارد، لذا مردم باید چکاپ‌های دوره‌ای سالانه یا حداقل هر سه سال یک‌بار چکاپ لازم را انجام دهند، تا از پیشرفت بیماری پیشگیری شود. رحمانی ادامه داد: برای پیشگیری از ابتلا و یا روند پیشرفت بیماری، مصرف مواد قندی و غذاهای پرکالری باید کاهش یابد و روزانه دست‌کم یک ساعت فعالیت بدنی داشته باشیم.

رحمانی در پایان هشدار داد که در صورت کنترل نشدن قند خون، بیماران ممکن است دچار عوارض قلبی‌عروقی، مشکلات چشمی، نارسایی کلیوی و زخم پای دیابتی شوند که در موارد پیشرفته حتی می‌تواند به قطع عضو منجر شود.