علمی، پژوهشی و فناوری

«روایت صعود نخبگان بسیجی به اتاق تصمیم‌سازی سمنان»

🔰پایان حبسِ ایده‌ها؛! استاندار سمنان پای کار مجمع بسیجیان استان سمنان آمد!

به گزارش پایگاه خبری علم و فناوری استان سمنان :در بزنگاه‌هایی که فاصله «اندیشه» تا «اقدام» سرنوشت‌ساز می‌شود، اهمیت مجامعی که قرار است این فاصله را پر کنند، دوچندان است. اجلاسیه عمومی سالیانه مجمع بسیجیان استان سمنان نیز از همین جنس بود؛ صحنه‌ای که در آن، ایده‌های نخبگانی در معرض سنجش با واقعیت اجرا قرار گرفت. اکنون روایت حسن عرفانیان، مسئول هیئت اندیشه‌ورز و شبکه نخبگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان، از حضور و مواضع راهگشای محمدجواد کولیوند را بخوانید؛ روایتی از تلاشی جدی برای پایان دادن به انباشت ایده‌های بی‌سرانجام و آغاز فصل پیوند نخبگی با تصمیم‌سازی رسمی.

بیست‌وهشتم بهمن‌ماه ۱۴۰۴، اجلاسیه مجمع بسیجیان سمنان با حضور نخبگان و مدیران ارشد، حال‌وهوایی کاملاً «مسئله‌محور» داشت. پس از آنکه کارگروه‌ها حاصل یک‌سال تلاش و خروجی‌های خود را ارائه کردند، سؤال پنهان سالن این بود: این محصولات فکری قرار است کجای مسیر رسمیِ تصمیم‌سازی و اجرا قرار بگیرند؟گره‌گشای این دغدغه، حضور دکتر محمدجواد کولیوند در بخش پایانی نشست و پشت تریبون بود. استانداری که پیش از جایگاه حقوقی‌اش، با منش اصیل بسیجی، روحیه جهادی و درک بی‌واسطه‌ از میدان شناخته می‌شود.او با اتکا به همین ویژگی‌ها و تجربه مدیریتی‌اش، جلسه را از یک «گزارش‌خوانیِ صرف» خارج کرد؛ از تعارفات رایج عبور نمود و گفت‌وگوها را از سطح «ارائه» به سطح «سازوکار اجرا» کشاند تا «نقطه اتصال ایده به عمل» را محور طلاییِ این جمع‌بندی کند. آنچه در ادامه می‌خوانید، روایتی است خواندنی از این نشست و کلماتی که تئوری‌ها را به میدان اجرا پیوند زد.

سه دستورالعمل استاندار، از قفسه پژوهش تا میزِ تصمیم؛

محور نخستِ سخنان دکتر کولیوند با یک نقد صریح و دلسوزانه آغاز شد: اگر حاصل یک‌سال مطالعه اسناد بالادستی و واکاویِ تجربه توسعه در دیگر کشورها، نهایتاً در قفسه‌ کتابخانه‌ها خاک بخورد، هم در حق نخبگان جفا شده و هم در حق استان.

اما او در ایستگاهِ نقد متوقف نماند و بلافاصله نقشه راهِ تبدیل «پژوهش» به «تصمیم» را روی میز گذاشت. استاندار تأکید کرد که مجمع نباید یک «اتاق فکرِ ایزوله و جدا از دولت» بماند، بلکه باید به موتور پیشرانِ تصمیم‌سازی در دلِ سازوکارهای رسمی تبدیل شود.

نسخه عملیاتیِ استاندار برای این تحول، سه پایه اساسی داشت:

اول، پیوند ساختاری: گره‌زدن کارگروه‌های مجمع به کارگروه‌های مستقر و قانونیِ استان؛ تا طرح‌ها از ایستگاه انفعالیِ «ارائه»، به مرحله‌ی قانون‌مندِ «تصویب» برسند.

دوم، ریل‌گذاریِ الزام‌آور: تعریف یک مسیر شفاف از ایده تا اجرا، تا خروجی‌های مجمع نه تنها قابلیت پیاده‌سازی پیدا کنند، بلکه اجرای آن‌ها برای دستگاه‌های متولی تبدیل به یک «الزام» شود.

سوم، فتح میدان‌های واقعی: کشاندن طرح‌ها به بسترهای جدیِ تقاطع دولت و بخش خصوصی (مانند اتاق بازرگانی) و بهره‌گیری از حضور مدیران ارشد در مجمع، تا ایده‌ها پیش از اجرا، در تلاطمِ میدانِ عمل چکش‌کاری و پخته شوند.

تقابلِ «تئوری‌های کاغذی» با «واقعیت‌های خشن اجرا»؛

در پیِ ارائه گزارش گروه اقتصاد و زیربنایی مجمع، استاندار بحث را با یک کلیدواژه عملیاتی آغاز کرد: «زنجیره ارزش».

دکتر کولیوند صریحاً اعلام کرد دوران خام‌فروشی مقطعی به سر آمده و سمنان باید برای تکمیل چرخه تولید خیز بردارد. وی با اشاره به صنعت قطعه‌سازی و لزوم شکل‌گیری کنسرسیوم‌ها، تأکید کرد که جذب سرمایه‌گذار تنها در گروِ ارائه محصولِ «استاندارد و تضمین‌شده» است؛ وگرنه مذاکرات اقتصادی روی هوا می‌ماند.نماینده عالی دولت برای تبیین اهمیت کیفیت، به تجربه یکی از غول‌های خودروسازی جهان گریز زد؛ شرکتی که مدیرانش تنها ایراد محصول خود را این می‌دانستند که «مشتری پس از استفاده از آن، ماشین دیگری را نمی‌پذیرد!». پیامِ این تمثیل روشن بود: کیفیتِ بی‌نقص، خود بهترین مُبلّغ و تضمینِ بازار است.اما استاندار در همین نقطه، مرز میان دنیای تئوری و واقعیت‌های خشنِ اجرا را یادآور شد. این مدیر ارشد هشدار داد که در میدان عمل، متغیرهایی چون سرمایه و نیروی متخصص دیگر روی کاغذ نیستند؛ بلکه واقعیت‌های سرسختی‌اند که همواره با آفت‌های ویرانگری چون «نفوذ رانت» و «افت نامحسوس کیفیت» تهدید می‌شوند.مطالبه نهاییِ مقام عالی استان از مجمع، شفاف و قاطع بود: کارگروه‌های اقتصادی باید از مرحله شیرینِ گزارش‌نویسی عبور کنند و برای هر طرح، نقشه اجراییِ گره‌خورده با «متغیرهای واقعیِ کف میدان» ارائه دهند.

از تاوانِ «تأخیرها» تا مهار «جنگ شناختی»؛

استاندار سمنان در بخش دیگری از سخنانش، قاب را از استان فراتر برد تا نشان دهد حل مسائل، نیازمندِ اصلاح «نحوه دیدن کشور» است. وی با نقدی صریح، ریشه بسیاری از چالش‌های امروز (از بحران آب و انرژی تا صنعت و اشتغال) را در «دیر تصمیم‌گرفتن‌ها» دانست. 

دکتر کولیوند با اشاره به غفلت از آمایش سرزمینی، شکل‌گیری حاشیه‌نشینی و زنجیره آسیب‌های اجتماعی را نتیجه همین تأخیرهای مدیریتی خواند.

در نگاه مقام عالی دولت در استان، تقابل امروزِ ما با بیرون، صرفاً یک جنگ اقتصادی یا نظامی نیست؛ بلکه یک «تعارض فکری و ایدئولوژیک» برای تغییر محاسبات و تضعیف انسجام درونی است. اما استاندار روی نقطه‌ای حساس‌تر مکث کرد؛ جنگ شناختی.

ایشان هشدار داد که وقتی دشمن در جنگِ سخت متوقف می‌شود، فشار را به «داخل» می‌کشاند؛ درست به قلب خانواده، هویت دینیِ جوانان و تفرقه‌افکنی میان لایه‌های اجتماعی. نسخه این مدیر ارشد برای مقابله با این فشار، خطابی روشن به صاحبان تریبون بود: «تصمیمات نباید هیجانی باشد؛ اجازه ندهید اختلافِ سلیقه‌ها به شکاف و نزاعِ اجتماعی تبدیل شود.»

خطِ پایانِ مجمع، نقطه‌ شروعِ الزام:

سخنان دکتر کولیوند دو ستونِ محکم داشت:

نخست: «عقلانیت در تبعیت» برای حفظ وحدت و دوری از تصمیمات هیجانی؛ و دوم: «اقدام‌پذیر کردن ایده‌ها».

استاندار سمنان صرفاً برای شنیدن نیامده بود؛ تأکید وی این بود که خروجیِ کارگروه‌ها نباید در ایستگاهِ «ارائه» متوقف شود، بلکه باید با اتصال به کارگروه‌های استانی برای دستگاه‌ها «الزام‌آور» گردد. نماینده عالی دولت آمده بود تا ایده‌های مجمع را از روی کاغذ بردارد و روی ریلِ سختِ «اجرا» بگذارد.

✍ #حسن_عرفانیان